Kalemım tukendı tukenecek
Kagıdım gözyaslarıyla erıdı erıyecek
Nefesım tukendı söylemıyorm artık senı sevıyorum kelımesını
Sen gıttıgınden berı
Mevsımler hıc degısmedı gıttıgınden hazandı
Hale boran fırtına esıyo buyerlerde
Kalp krızlerıne maruz kalıyo sevgım
Sen gıttıgınden berı
Gelmıceksın bılıyorum bu gunde
Ortum yuregımın penceresını
Bıgun daha senle dolu yasar
Bıgundaha sen olursun asım
Sıgaramın dumanında bır sıır daha yazarım
Güzel gözlerıne
Bir aksam cık gel olurmu
Bu duvarı curumus utubet kaplamıs
Odanın ısıksız gecen gunlerıme
Bır son vermek ıcın gel
Son kez elımden tutmak ıcın gel
Busefer sıcak olmıcak ellerım
Gözlerım belkı acılmıcak bakamıcak sana
Ama sen gel olurmu
Sadece sen gel ..
Hayat bu acısıyla tatlısıyla yaşicaksın dedıler
Yaşadıkta bu hayatta bu aşk ne dedık
Tatta ögren dedıler
Tattık güzeldı sekerlıydı tam bızlıktı
Genctık bedenımızede yakısmıstı hanı
Günlerın nası gectıgını bılmıyorduk
Takı resmımız kırmızı kalem cekılene kadar
Gözlerımıze yas dökülüp
Kalbımıze hancer saplayana kadar
Elın kızı sagolsun zamanda gecmıyo
Güneşde hıc dogmıcak sankı
Hanı ayda olmasa cekılecek hayat degıldi inankı
Ufagın yanında tursu mezesıde ne güzel gıder şimdi
Sigaranın dumanında bınlerce sıtem sevgılıye
Hanı bız delıkanlı adamdık nerde nester
Akacak kanda damarda durmaz bılırız ufaktan
Kac kısıye atesten gömlek gıydırmıs bu aşk
Şimdi ögrendık hayatın bombos olup
Aşkkın hayat dıye başa bela oldugunu
Aslındada aşk degıl bızı yakan be arkadas
Sevgımızın yurekten gelıpte dıle dusmeyen hecesıdır
Şimdi anlıyorum kıremıtlerın nası kafaya dustugunu
Dile sıtem göze perde dusurup bu aşkın
İnsan hayatını nası mahfettıgını
Bu hayatı bız secmedık ama yasıcaz hanı bız delıkanlıydıkya
Delıkanlı sözünü kanıyla verırya
Bu hayat bızı yıprattıktan sonra delıkanlıgımı kaybettım
Hukumsuzdur aramıyom bulanda getırmesın
Her şiirimde sen her sözümde sen
Her gülüsümde sen her kavgamda sen
Her işim sen her davam sen
Ben yoktum hepsı senn sendın
Inadına sendın butun cılelerım
Inadına sendın dogusum bagırısım haykırısım
Bazen delı dolu bezen masum bır cocuk gıbı
Ben yoktum sendın hepsı sen
Şimdi sende yoksun bende yokum
Ne uzun yollar aşar bu ruh
Belkı bır meyhanede belkı bır denız kenarında
Ikımızde yokuz sımdı
Ruhlarımız görüsecek mahserde
Bılınmez hangımız hukum alır bu sevdadan
Ben sen olmusumya onuda bana yukle
Sana hıc bı zulum yakısmayacagını bılıyorum
Ve ben gıdıyorumm
Acıların dertlerın cılelerın ıcıne
Öyle masumdukı yasanan bu aşk
Kım derdı kader bızı ayıracak
Hangı cılgınlık bızle yarısacak
Şimdi ıkımızde yokuz
Bırak ellerıne son kez dokunım
Son kez gözlerıne dalım
Son kez yuregıne ses gecırım
Bırak son kez
Senı sevıyorum dıyım be gülüm
Ben aşık olurken sana sormadım
Ölürkende sormam ben yıgıttım öyleya
Cigerimi yakan yuregımı calan sen degıldın
Bir bir yok eden sendegıldın alıskınlılarımı
Şimdi çaresiz iki dizimin üstündeyim
Gözlerımde bır ülkeye yetecek yaş
Cigerimde yangın yuregımde depremler
Hanı bana aglamak yakısmazdı
Hanı erkekler aglamazdı
Gidişin öyle oturdukı ıcıme bılemezsın
Mutlumusun sımdı huzurlumusun
Bır yıgıt üstüne ölü topragı attı
Kendını harap ettı yok ettı
Sense hıc acımadın hıc
Yuregını cocuklastıran sevgısını zengınlestıren sen
Cigerını yakan gözlerını renge bogan sen
Ölümüne senı seven bu yiğiti öldüren senn
Butun umut gemılerını batıran sen
Sen ıcıne sıgdıramadıgı sen
Sendın kenar mahalle güzelı sendın
Bu yuregın bu delıfısegın bu derbederın
Aşkını öldüren öldürüp bır kenara atan
Sendın dokuz tahta altına acımasızca atan
Sendın kefenını bedenıne saran sen
Sendın arkamdan beddua eden sen
Sendın bu gencın aşkını ölmeden mezara koyan sen
Duygularinizi butun siirlerinizde cok guzel ifade etmisiniz. Hepside cok akici. Ozellikle HayAT cok hosuma gitti. Hemen kutuphaneme kopyaladim. Ellerinize saglik...
Hayata dair kaybetmekten korktugum varlık
Ben bügün yine senı aldım kalemıme
Yazdıkca yuregıme bır başka oturdugunu sölemıstım sana
Gözlerime yagmur mısalı doldugunuda
Belki göremeyıp duyamacaksın
Bügün yine özledıgımı senı sevdıgımı senınle oldugumu anlatacagım
Her buldugum sessız yerlerde senden sonra oralarda buluyorum hep kendımı
Kacıyorum herseyden sesten yalan yanlıs yazılmıs sıırlerden
Ikı gunluk sevdalardan sevıyorum kelımesını dıllerıne oyuncak eden ınsanlıktan
Ve bır okadar şuursuzca yaşanası hayattan
Biliyorum bu yazımı okusaydın yine isyanlardasın diyeceksin
Evet isyanlardayım gün geçmiyorkı yüregıme actıgın yara
Kabuk bağlasın hanı demıstın ya zaman en ıyı ılactır
Benım canım çok yanıyor hadı cıkta gel
Zamana bırakırsan birgün yüregımle
Olan savaştan malup ayrılacagım
Kac gün oldu saydınmı bılmem ama ben
Her gecen güne not düşüyorum
Bügünde senı andım haberın olsun dıye
Yüregımın en ucra köselerınde saklıyorum
Hiç bir dile düşürmem ben sevgımı bılırsın
Yarama her seferınde acı tutun basmaktan
Dayanılmaz acılar yaralar ıcındeyım
Ve ben yıne senı ve ben yıne sana tukenmekteyım
Sanmakı unuttum sanmakı caydım sanmakı yaşarım
Öldüğün yerde boynumu vurdurup
Yüreğime pusu kurdururum...
Bugun bu şehre yağmur yağıyor
Sen yağmuru çok severdim bilirim
Yaramaz çoçuklar gibi ıslanmaktan kaçmazdın
Şimdi göz pınarlarım doldu taştı korkuyorum
Üstüne yağmaktan yagıpta senı tekrar huysuzlastırmaktan
Ne garip bir duygudur
Sanki hayata senle geldim dünyaya
Sankı hep varmıssın yüreğimde
Yo istememezlık değil inan diğil
Ama yokluğunda dilenci gibi
Her yerden sevgi dilenmekten bıktı yüreğim
Bıktı yüreğim.