Umarım bana kırılmamışsındır. Bu dağınıklık, bu yorgunluk sevimsiz bir karşılamaydı senin için...
Oysa ümitliydim...
Saçımı, sakalımı kesip, en güzel giysilerimle karşılayacaktım seni. Misafirim olacaktın 365 gün boyunca. Beni kimi zaman üzüp, kimi zaman sevindirecektin...
Geldiğinde sarhoştum...
Üzüldün...
Yine de geldin. Vazgeçmedin benden. Herkes benden bir şeyler alıp gitmişken. Bana belki hüzünler getirdin sepetinde, belki sonsuz mutluluklar...
Geldin...
Senden öncekiler gibi bırakıp gitmek için...
Sende terk edeceksin beni. Bir başka ocağın 1inde, başka senelere uğurlamak için...
Sahi geldin mi?
Hoş geldin!
Geldiğinde sarhoştum...
Bir anlam veremedim. Bulanıktı görüntün, göremedim...