Gelmiş dayanmış kapıma
Sus(turul) muş bir mevsim
Güneş artığı ışıklar acıtıyor gözlerimi
Yeniden ölmenin ilk basamağındayım
Sessizlikte kayboluyor ne kadar "sen" varsa
Hüzün saplanıyor
Eylül saplanıyor yine yüreğime
Bir bıçak kurcalıyor sol yanımı
Ense kökümde ölüm
Adı Eylül
Derin bir soluk alıp/atlamalıyım
Atlayıp geçmeliyim üstünden
Yaşamamalıyım bu cehennemi
Eylülsüz bir takvim olsun
Bırakın
Onbir ay olsun/ bir yıl
Eylül olmasın
Doğmasın bir daha Azbeyaz
Beni vurmasın Eylül