Kaçamak Yaşıyoruz

Son güncelleme: 30.05.2009 00:21
  • noimage
    KAÇAMAK YAŞIYORUZ HAYATI
    Kaçamak yaşıyoruz.
    Her şeyden,

    bazen kendimizden bile kaçıyoruz.
    Duygularımızı paylaşmak nedense zor geliyor bize.

    Kendimiz bile yaşayamıyoruz ki...
    Hep içimize atıyoruz sevgileri,hüzünleri,mutlulukları.

    Bağırıp çağırıp hani derler ya

    ''bardaktan boşanırcasına yağan yağmur gibi''

    ağlayamıyoruz bile.
    Utanıyoruz...
    Kızgınlıklarımızı hep içimize atıyoruz.
    Aslında kendimize kızıyoruz.
    Karşımızdakinin hiç suçu yok ''sadece o O'nun düşüncesi''
    diyemiyoruz.
    Gördüğümüz her iyilik ve kötülüğün bizden kaynaklandığını
    anlayamıyoruz.
    Volkanlar patlıyor içimizde söndüremiyor gözyaşlarımızı içimize
    akıtıyoruz.

    Görmüyoruz...
    kör değiliz sadece bakıyoruz.
    Çevremizdekileri sadece hareket eden
    birer obje olarak değerlendiriyoruz.
    Doğan güneşin sıcaklığını, rüzgarın getirdiği okşamayı,

    kuş sesindeki canlılığı ve hayatı hep kaçırıyoruz.
    Ruhumuzu bi yerlerde bıraktık, bulamıyoruz...
    Çok hızlı gidiyor,dinlenemiyoruz.
    Herkes ama herkes, herşey üstümüze üstümüze geliyor...

    Korkup kaçıyoruz.

    Sevemiyoruz...
    Sevgilerimizin bile sebebi çıkar ilişkisine dayalı. Hep bir şeyler
    bekliyoruz karşımızdakinden .
    Peki... Ne veriyoruz..?
    Arkadaşlığı bile beceremiyoruz.
    Bazen bir merhaba demek bile zor geliyor.
    ''O bana dün selam vermemişti ben neden vereyim''

    bile diyebiliyoruz.
    Aslında kendimizle inatlaşıyoruz.
    Egomuz daima üstün geliyor. Sebebini bilmiyoruz.

    Düşünmüyoruz. Geleceğimizi, geçmişimizi içinde bulunduğumuz anı bile düşünmüyoruz.
    Hep gel geç ilişkilerde gözümüz.
    Hep başkası olmakta...
    Kendi benliğimizi kaybettik.

    Tanımıyoruz içimizdeki beni.

    Ne istediğimizi ne beklediğimizi bile bilmiyoruz.

    Kendimizden bile kaçıyoruz.
    Yüzleşemiyoruz kendimizle...
    Eleştiride dozu kaçırmaktan korkmuyoruz ama kendimize yöneltilen
    eleştirileri saldırı olarak algılıyoruz. Hayatın tüm yanlışları hep bizim
    dışımızda...

    Bir tebessümü bile çok görüyoruz karşımızdakine.
    Bilmiyoruz,

    aslında o çok gördüğümüz tebessümün kendimize verdiğimiz en değerli hazine olduğunu...

    Hayatta her şey size bağlı.
    Sen istersen dünya daha güzel.
    Sensin tüm güzellikleri yansıtan.
    Diğer olan biten her şey sadece araç.
    Yani sen varsan her şey var.
    Kendini tanımaktan geçiyor her şey.
    Bir tebessümle başlıyor güzellikler.
    Sabah yataktan kalktığında aynada kendine tebessüm et

    ve

    Günaydın dileklerini ilet kendine...
    Gözlerini kapat hayatın seslerini dinle.
    Yeni bir gün,her yeni gün seninle birlikte var.
    Ruhun bir yerlerde seni bekliyor.
    Bul Onu.

    Hisset tüm hissettiklerini.
    Bak nasıl değişecek hayat...
#28.05.2009 10:31 0 0 0
  • Belkide bir çok şeyden yoksun yaşıyoruz.
    Artık hiçbirşey gerçek değil çıkar peşinde herkes...
    emeğine sağlık gerçekten çok gerçekçi bir konu...
#28.05.2009 15:09 0 0 0
  • Yorum için tşkrler gözlerinize sağlık arkadaşım...
#28.05.2009 15:49 0 0 0
  • Yaşıyoruz ama boş yaşıyoruz gerçekten...

    Her kim yazdıysa çok güzel ve gerçekleri görerek yazmış.
#28.05.2009 16:10 0 0 0
  • Ellerine sağllık ...
#28.05.2009 16:12 0 0 0
  • hep diyorum.. korkarak yaşıyoruz..
    kendimizden bile..

    teşekkürler, emeğine sağlık arkadaşım..
#28.05.2009 17:19 0 0 0
  • Gözlerinize sağlık arkadaşlar herbir yorum için tşkr.ederim...
#28.05.2009 17:28 0 0 0
  • Çok doğru ve güzel satırlar..
    Emeğinize sağlık..
#29.05.2009 08:58 0 0 0
  • ağlayamıyoruz bile.
    Utanıyoruz...
    Kızgınlıklarımızı hep içimize atıyoruz.
    Aslında kendimize kızıyoruz.
    utanma neden onuda anlamıyoruz aslında
    ağlamak artık erdem bence
    yada kişiliğimize saygı
    kendimize itiraf bile edemiyoruz
    ne güzel bir çalışma... ewet çok düşündüm
    ama yine ağlayamadım
    ayıp yaaa!!!
#30.05.2009 00:21 0 0 0