Seni özlemekten yoruldum öyle hasretim ki şimdi sana
Bir umut olsa keşke yeniden görebilsem seni
Yeniden tutabilsem ellerini sıcaklığını hisedebilsem
Bir ihtimal olsa kahverengi gözlerine doyasıya bakabilsem
Saçının her teline yeniden dokunabilsem okşayabilsem
Senin hasretini çekmekten yoruldum bir umut olsa sana gelebilsem
Zaman geçmez oldu senin özlemin varken bende
Seni düşüyorum sensiz gecelerde gün ağarana kadar
Gözlerim kan çanağı gibi kıpkırmızı ağlamaktan
Çaresizliğim sensizlikten vurgun yedim yüreğimden
Ne cansız hayalin teselli oluyor ne de hatıraların
Seni özlemekten yoruldum tüm ihtimaller tükendi bende
Ne zaman gelecek diyemiyorum neden gelmiyor
Neden beni çersizlik içinde tek başıma bıraktın
Bir umut bir ihtimal kaldı mı geriye dönmen için
Yoksa her şey bitti mi son kez dudaklarımdan öperken
Ben sadece seni özlemekten yoruldum
Bir umut bir ihtimal var mı diye düşünmekten yoruldum.