Gitmeliyim buradan senden önce seninle
Eşyaları toplamalı mektupları yakmalıyım
Senden geriye kalan keyfinde neşende
Herşeyi bitirip yokluğa karışmalıyım
Şu camın önündeki menekşe saksısı
Masadaki örtü penceredeki güllü tüller
Başının izi kalmış kokun yastıktaki
Sızlayarak yüreğim saklanmalı o düşler
Son kahvemizdi falda ayrılık çıkmıştı
Nasılda şaşkınlıkla gözlerin yaşarmıştı
Teselli etmiştim fal bu inanma diye
Güvercin kanadı gibi kalbin korkuyla atmıştı
Nereye baksam orda bir hatıra var
Beklediğin gecelerden kalma meraklar
Nasılda endişeyle kapıyı açardın
İçinemi doğmuştu bu ayrılık söyle yar
Haydi topla yüreğim bırakma acılarını
Sevgiliyle tadılan vuslat dakikalarını
Söndür ateşleri bir daha tutuşmasın
Gitmeliyim buradan gönlüm arkada kalmasın