Kimi sevsem onun hep uzakta bir sevdiği vardı
unutamadığı ilk aşkı ya da onu terk edip giden sevgilisi .
Kimi derinden sevsem o da bir başkasını derinden hatırlardı.
Öylesine çok sevdim ki onları
başkalarına duydukları sevgiyi anlatmalarını
sessizce içim acıyla kanayarak dinledim.
Beni yitirmekten hiç korkmadılar:
çünkü onlara göre fazla iyiydim;
bu yüzden ilk anda vazgeçilebilirdi benden.
Beni terk edenlerden tek bir isteğim olurdu.
"Ne olur bir daha beni aramayın!
Çünkü ben kolay unutamıyorum.
Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden
keder bahçemi dağıtıyorum.
Çocukluğumun o güzel bahçesini.
" Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni .
Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim .
O yedek sevgili!