serpl Şiir Dünyası
Son güncelleme: 03.10.2010 19:44
-
Hayat ??
Hayalleri gerçek kılmak için çalışmaktır bazen. Yer yer tökezlemek ama çalışmaya devam etmek.Bazen tam yoluna girerken herşey, belki son bir kaç domino taşı kalmışken, birinin gelip baştaki taşa, en içten, en güvenilir tavrıyla yaptığı yumuşak bir dokunuşudur.
Konuşmaktır hayat. Şansın varsa, gerçek bir dost bulduysan, konuşursun.Uzun uzun konuşursun. Derdini anlatırsın ona, bir anlık rahatlamak uğruna saatlerce konuşabilirsin.Sonra sevinçlerini anlatırsın,hayatın sana verdiklerinin farkındaysan ve şükür sahibiysen...
Bazense saatlerce konuşur ama tek kelime anlatamazsın,çünkü duyguların izin vermez.Kimi zaman hiç bir şey mutlu etmez seni,isyanlardasındır ve olumlu olan her şey sanki senden kaçmıştır.Kalan ise bir sürü olumsuzluk.Kalan aşman gereken bir sürü engel.
Herşey bitmiştir bazen, hala seni dinleyen bir dostun olması bile şükretmen için büyük bir nimet iken farketmezsin bile.Bazen de, ne hikmetse,herkes dostundur. Muhabbet etmek ne büyük zevk verir benliğini alan dostlarınla.Sensin derler, bir tanesin, işte bu... Ne ?" Hani nerdeler?" dersin sonra, yani tökezlediğinde,ayağın kaydığında,yoldan çıktığında..."Hani nerdeler dostlarım?" Hal bu ki onlardır seni yolun dışına iten yavaş yavaş...
Gülmektir hayat.Bir tebessümdür.İçten olan her gülüş de bir nimettir, anlayana.Fakire verilen sadakadır,bilene. Gülmek de çok şey anlatır aslında. Söz yerine bile geçer bazen ve daha etkili olur kimi zaman.Gözler gülüşe eşlik etti mi sözler gölgede kalmıştır zaten.Göz gülümsemeyi yalnız bırakmaz ve itirafçısıdır gülümsemenin. Gerçeği de fısıldar sahteyi de.Bu yüzden gülümsemeye gözler de eşlik edince söz söylemeye gerek kalmaz bazen gülümsemenin üzerine..
Soru sormaktır hayat.Sorarız öğrenmek için. Yine sorarız çünkü öğrenecek çok şey vardır.Sordukça öğrenir, öğrendikçe yenilenir,sonra iki yoldan birini seçeriz."Öğrendim,öğretmeliyim." "Öğrendim,ben buldum." Hayat seni sınar...
Ağlamaktır bazen. İyi olana ağlarsın, mutluluktan ağlarsın bazen,sevincini sözle ifade etmek yetersiz gelir. Ağlamak en açıklayıcı eylemdir o an için.Sonra çağresiz kalırsın ve yine ağlarsın. Yapacak bir şey kalmamıştır belki ve ağlamak sadece boş durmamak içindir o an. Bilirsin aslında ağlamanın çağre olmayacağını.Üzüldüğünde ağlarsın. Söz yine ifade etmez duygularını,bağırsan ne çare,ağlamak yine en açıklayıcıdır. İçindeki duygu yoğunluğu göz yaşlarınla biraz durulur gibi olur.Ağrı kesici gibidir bazen gözyaşının akıp gitmesi.Dinsin diye ağrıların, ağlarsın.
Beklemektir hatyat.Hep bir bekleyişin vardır aslında,vardır da bazen söyleyemezsin.Umut eder beklersin.İstersin ve isteklerinin hayata geçmesi için beklersin. Belki ev, araba...Belki anne, baba...Belki de sevgidir beklediğin ve hep beklersin...
Yazmaktır hayat.Çok şey yaşarsın umut eder, ağalar, güler, konuşur ama bazen bunları da yapamazsın.Yazarsın o zaman.Sayfalarca yazar, bir türlü tatmin olmazsın.Bu kez kelimeler yetersiz gelir. Yazarsın, içini kağıda dökmek cazip gelmiştir o an,ama yazdıkların yetmez anlatmana.Cümlelerinin sonuna koyduğun her üç nokta sayfalar anlatır bazen.Yazdıkların yetmemiştir çünkü.Anlatmamıştır seni ve üç noktaya sığdırdığın sayfalardan da anlatmasını istersin içindekini...
Hayat herşeydir. Maddelerle kısıtlanmaz bilirsin. Ama yine de ifade etmek istersin bazen.Hayat ağlamak, gülmek, yemek, gezmek, özlem, hayal, ana, arkadaş.......Saymakla bitirmek namümkün.Ama bir şey daha var ki hepsini var ile yok arasındaki çizgiye hapseder, kendi çıkar ön sıraya. Ne mi?
Sevmek; sevmektir hayat...Seversin...Bazen soyutlar sevmek her şeyden. Bencildir sevmek ve kalbine sevda girdi mi sadece onunla ilgilenmeni bekler.Alternatif sunmaz. Fikir sormaz sevda. İzin almaz, kırar kalbinin kapısını ve baş köşede görüverirsin.Artık hayat nedir sorusuna cevabın çok daha nettir,sevmek. O kadar himayesine almıştır ki hayatını, o kadar kendine mecbur bırakmıştır ki sevmek ve o kadar güçlüdür ki bazen hayat kavramı da ikinci plandadır artık. Soruların yönü değişir yavaş yavaş.Hayat nedir ilgilenmezsin belki de.Hayatın akışında baz aldığın ilk soru "sevmek nedir?" olmuştur .
Sevgiyi ifade etmene ne sözler , ne göz yaşları, ne de sayfalarca yazı yetmez. Artık inandığın şey," hayat sevmektir" , artık inandığın şey, "sevmek hayattır.
Serpil
-
Beni, benim bile tanımakta zorlandığım bu hale düşüren;
kendine benim gözümden bakabilseydin keşke...
Beni bende ki sana hapsetmektense................
Serpil
-
Öyle birşey ki ( ... )
öyle bir sarıyor ki seni
artık ne kendini görüyorsun, ne bi başkasını
onunla yatıyorsun,
onu düşünerek daldığın uykundan,
çaldığı an saat onun adıyla uyanıyorsun.
Aynaya onla bakıp,
kahvaltıda yanına oturttuğun o var diye
kimseyle tek kelime etmiyor, onunla bakışıyorsun.
Nefesini onla alıp,her nefeste katmerleşen sevgisini içinde baş köşeye yerleştirip
öyle veriyorsun nefesini.
Beraber işe gidiyorsun, mümkünse kimseyle konuşmadan hep onu yaşamak istiyorsun.
Selam veren olursa,bir an ara vermemek için içn gidiyor.
Aleyküm selam demek bile ondan mahrum ediyor sanki seni.
Ondan başkasına bakmak şöyle dursun,
onu bir an tek bir an için düşünmemek düşüncesi bile
vicdanına ihanet azabı çektiriyor.
Herkesde onu arıyorsun ama kimse yi onun gibi görmüyorsun.
Başkası demeye ne hacet, kendini bile yaşamıyorsun.
Herkes seni sen bilirken, sen senden bi haber
sen seni bir kenara almış onu yaşıyorsun.
Adını kağıda yazıyor, saatlerce özlem gidermek için o kağıda bakıyorsun.
Muhabbet etmek zorunda isen eğer, her muhabbet o olsun,
herkes onu konuşsun istiyorsun.
İş çıkışları serviste onun olduğu binanın köşesini görmek için bir anda şahlanıyor,
her seferinde üzerine çektiğin tuhaf bakışlara takmıyorsun.
Buna değer çünkü değer diyorsun.
Onu elde etmek için değil o mutlu olsun diye dua ediyorsun.
Çünkü gerçekten seviyorsun,
çünkü onun mutlu olması biraz avutur seni biliyorsun.
Ahhhh...
Ah be gülüm, bile bile imkansızlığını bir damla eksiltmeden duygularını
nasıl karşılıksız seviyorsun.
Buna kendin bile şaşırırken, kimin anlamasını bekliyorsun.
İmkansızı imkanlı kılmanın imkanı olmadığını biliyorsun da,
sevginin büyüklüğünü de biliyorsun.
Yaşanması gerektiğine inanıyor,kimseye dokundurmadan,
tertemiz büyütüyorsun içinde.
Kendin zikretmeye kıyamazken sevgini, kime söz hakkı tanırsın ki...
Leyla kimmiş, mecnunu ne kadar sevebilmiş diyor, ben yaşıyorum onu,
bakın da görün dercesine büyüklüğüne büyüklük katıyorsun.
Kendin yoksun zaten,unutmuşsun kendini,
o varken yüreğinde kendine bile yer vermiyor kana kana onu yaşamak istiyorsun.
Benliğini bu kadar hiçe sayıp,hayatını yaşamaktan vazgeçmiş,
başkasını yaşatırken bedeninde ,
dışarı attığın canına şöyle bir bakıp,yavaş yavaş eridiğini görsende
kendi canının yok olmasına göz yumuyor ve canının yerine koyduğun o nu yaşıyorsun.
Eskisi gibi değilsin artık biliyorsun,
içini çürüten bu aşırı doz dıştan da belli ediyor artık kendini.
Baktıklarında sana ve gözlerindeki mor halkalar çektiğinde dikkatlerini,
neyin var demelerine bile fırsat vermiyor,
sanki onu elinden almak istiyorlarmış gibi katılaşıyorsun.
Kemiklerinin sızladığını hisstetsn de, yüreğinde çırpınan kuşlar,
artık içini pençeleyen bir kartala dönüşmüşcesine acıtsa da seni,
sevginden taviz verme düşüncesini bile hazmedemiyorsun.
Kim ne derse desin, ne yaparsa yapsın, hiç bulaşmadan içindekini büyütmeye devam etmek istiyorsun.
Allah yardımcın olsun.....................
Serpil
-
Kulak ver...
Yaptığın şey ne ile ilgili olursa olsun, benliğini senden alacaksa eğer,
ETME...
serpil
-
HAYAT SINAVVVV...
Hayat sınav diyorum kınıyorlar,hal bu ki;
sevmek sınav
sevmemek de
sevememek de
sevilmek de sınav
sevilmemek de
sevilmek ister insan,sevilir ama sevmez
sevmek ister insan, sever ama sevilmez
sevmek sınavdır
sevmemek de
sevilip sevmemek de sınav
sevip sevilmemek de
nefes almak sınav, hatır sormak sınav, aramak sınav, bulmak sınav,gülmek de ağlamak da
varlık sınav, darlık sınav
ana baba yar da sınav
bazen kalmak sınav bazen gitmek
her durum iki yol, doğruyu bulmak da sınav
HAYAT SINAV DİYORUM KINIYORLAR
Sınandığımız gerçek, RAB şaşırtmasın...............
Serpil
-
Uzun olmasina ragmen ictenlikle yazilmis emegine gönlüne saglik...
Tesekkür ederim
-
NESİN SEN...
Düşündüren sensin
Konuşturan sen
Ağlatan sensin
Güldüren sen
Yaşamı zehreden sensin
Yaşamaya sebep sen
İçimi yakan sensin
Soğutan sen
Isıtan sensin
Üşüten sen
Herşey sensin
Herkes senden dertli
Herkes senle mutlu
Söyle bana aşk
Söyle bana sevda
Söyleee
Nesin sen
Kimsinn
Neden varsın
Daha ne kadar yakacaksın aşk
Daha ne kadar ağlatacaksın
Nesin sen
Kimsinnn
Beni kahretmeyi ne zaman bırakacaksın...
Serpil
- Şiir gönüllü bir arkadaş daha katılmış aramıza, hoş geldiniz.Yalın sözler o kadar hoş ki, gönlünüze bereket,daim olmanız dileğiyle...
- Çok teşekkür ederim,aslında çoktandır varım ama aynı zamanda yokum da. Kelimeler yettiğince yazıyorum ama hep eksik kaldığı kesin.
- serpl Şiir Dünyası Konusuna Benzer Konular
- Askima Yazilan Bir Siir ( Yasemin ) 02.03.2004
- Bana Yazilan bir siir 02.03.2004
- Ablam yazilan bir siir 02.03.2004
- Kendi Yazdim siir 02.03.2004
- Bu dünya etme-bulma dünyasi... 03.03.2004