Nehirlere karışan zehirli atıklar gibi
ağır ağır akarak kanıma karışmakta
yokluğun!
hiç sormadım, neydi başka elbiseler içinde bulduğun
aynı askıyla dolaba kaldırılan iki güzel yelektik biz
güveye benzer bir şey oldu suskunluğun!.. anladım ki:
aşk naftalinlenmiyormuş meğer, eğer kanıtlanmıyorsa suçun!
Ne olur al beni ayakların altına,
Gücünün yettiğince çiğne Anne!..
Ya can vereyim
şefkatinin nefis terbiyesinde;
Ya da Cennetime kavuşayım
bütün utancımla birlikte!..
Görünce seni
Hiç bir şey olmamış gibi
Geçecektim ;
Yanından
Aklından
Senden !..
Değince gözüme gözün ,
Utanınca yerine senin ,
Başımı öne eğdim ...
Akıverdi göz yaşım !
Seni kanayan bütün yaralara sarıyorum ey şiir
seni kanayan bütün acılara
kaynağına küsmüş pınarlara
çatlayan tomurcuklara, baharlara
çığlıklara, demir parmaklıklara
seni yarınlara umutla bakıp
sesini yitirmiş çocuklara adıyorum ey şiir
ürkütülmüş güvercin kanadına yazıyorum seni
unutma bizi
unutma yüreğini kanatanı bir tomurcuk gül aşkına
seni yaşanmamış sevdalara adıyorum ey şiir
tadılmamış nice sevdalara
bir rüzgarın nefesine
bir ırmağın sesine
gözü yaşlı analara
yüreği tekmelenmiş babalara
savaşlara, dostluklara, arkadaşlıklara
açılmamış bir goncanın kokusuna
aşkını gizleyen bir kız çocuğunun soluğuna karıyorum seni ey şiir
bir çınarın yaprağına yazıyorum seni
unutma bizı
unutma yüreğini kanatanı bir tomurcuk gül aşkına
seni gül kıyımlarına
yürekte üşüyen incecik kıpırtılara adıyorum ey şiir
dillere destan şarkılara., yüreklere mühür aşklara
ve ölümsüzlüklere, sonsuzluklara yazıyorum seni...
kirpiklerimizde incinmiş bir damla şiirle
bir sevda durağında bekliyoruz seni unutma
gül damıtırken ayışığı gül bakışlardan...!
ve sevgiler kanatlanırken güvercin uçuşlarında
sıcaklığına duyarlı bir defne dalında bekliyoruz seni...
acıları sevmek en çok sana yakışır ey şiir
yüreğinde üşüyen incecik kıpırtılara
seni kanayan bütün yaralara sarıyorum
üşüyen bütün yaralara
apaydınlık yarınlara
unutma bizı
unutma yüreğini kanatanı bir tomurcuk gül aşkına