Yıpranan ikimizdik,
yıpratanda.
Acımasızdık.
Nasılda saldırırdık birbirimize
gözümüz başka hiç bir şeyi görmezdi,
tek derdimiz; kendimizdik.
En çok seveni bulma kavgasıyla başlamamışmıydık?
En son nerde durduk?
kabullenemedik doğrusu.
Belkide yakıştıramadık sevilmeyi birbirimize.
Bizim sevilme üzerine korku biriktirme yeteneğimiz vardı
ilk seveni bulma telaşımız,
ilk öpen olma yarışımız,
ilk hayali kurma sabırsızlığımız,
bizim ilk olma sorunumuz vardı.
Yarışırdık.
kavga edercesine,
En çok seveni bulana kadar ağlatırdık bir birimizi
---
Sonra birden durdu bağırışlarımız,
Sustuk.
Günlerce kavga edecek bir şey aradık.. bulamadık.
Ayrılık nedense habersiz mi yakalamıştı,
yoksa
habersiz ayrılmayımı isterdik o günlerde
sessizce
ama konuştuk..
Birbirimize "sen konuş" dedik
"artık kavga etmeyelim" dedik
tartışmadık
anlaşıverdik
kabullendik bütün dediklerimizi
bitirdik
ve bittik .
hangimiz;
ben mi.?
SEN mi.?
hangimiz bittik?