Kör Bir Kalem Dilsizliği Mi Hayat Ey Ömrüm

Son güncelleme: 17.12.2009 15:26
  • Kör Bir Kalem Dilsizliği Mi Hayat Ey Ömrüm - Nuri Can

    Trenler gelip geçiyor
    usumun uzayan raylarında lanetli
    sancısını bırakıp yorgun anıların
    ağır bir ağrıyı taşıyor bedenime yıllar
    görmüyor gözlerimdeki ölü boşluğu gelip geçen trenler
    kalbimin sızısında gam
    dilimin yakarışında yapraklar ürperiyor
    usul usul yağmurlarda gözlerim
    ellerim fırtınalarda kopmuş dal
    dillerim lal
    bitkinim ve yurtsuz
    oyyy dağlar

    Ey gözleri gözlerimde saklı uçurum
    ey uçurum boylarında dalveren çiçek
    gül ömürlere yaslanan sancı
    gözlerimde üşüyen bu kaçıncı bulut
    bu kaçıncı yağmur seraplarda
    bu kaçıncı rüzgâr oluşum dağlarda
    kör bir kalem dilsizliği mi hayat ey ömrüm?
    gülücükleri katledilmiş çocukların başına bağlayıp
    kırılgan yüreklerin yasına ağladığı dağçiçeği mi? ...

    noimage

    Yaralıyım
    sırtımda bin paslı bıçak
    yavrusu vurulmuş bir ceylanın bakışları kanatıyor yüreğimi
    melanet yağmurları iniyor üzerime
    suların buz kestiği yerdeyim
    rüzgarın acı estiği yerde
    bilmem kaç bin yıl ateş aktı toprağıma
    kaç mevsimsiz kar düştü dağıma
    geceler ayaz, geceler soğuk
    uçurumların ve karakışların koynunda öylesine yorgunum
    zamana başkaldıracak gücüm de yok
    ve ben düşüyorum uçurumlardan ve ben üşüyorum
    yüreğine tutunduğum bunu bilmiyor
    dönmeze vurdu yolunu
    gitti geri dönmüyor.

    Dalları tutuşmuş bir ormanda
    aşka yazdığım bütün dizeleri yakıyorum şimdi
    bütün umutları terkediyorum bir bahardan ödünç aldığım
    gençliğim yarım kalmış bir şiir değil miydi zaten?
    ve kanayan bir kalem değil miydi kalbim,
    kanayan sözcükler düşüren defter sayfalarına..
    bırak ömrümün bütün dallarını silkelesin hayat
    hayat ki, her sarıldığımda kıyâma durdu
    hıçkırığa boğup hayallerimi
    teslim aldı ömrümün en güzel yıllarını

    Oy dağlar
    bu yılda gelmedi beklediğim bahar
    gülmedi karabahtım
    kalbimin üstüne üstüne yağıyor kar
    uçup gitti kuşlar çoktan
    baharımı yaşayamadan sonbahar sardı ömrümü
    nereye saklanır içimdeki incinmişlikler
    inince gözlerimde bu ince sızı
    ve süzülünce yanağımda bu gam müziği

    Güz geldi usul boylum güz geldi
    bütün dallar boynu bükük
    bütün kuşlar yaralı
    solan çiçeklerime su bekledim
    yanan yüreğime kar
    düşmedi bir damla yağmur
    gelmedi beklediğim bahar
    oyyyy dağlar

    Kirpiklerim yorgun yolcuları gözlerimin
    sesim uçurumlara düşmüş çığlık
    nereye uçsun ki,
    kalbimdeki kuşların bir kanadı kırıksa
    hüzne çıkıyorsa geçtiğim bütün geçitler
    bütün köprüler yıkıksa
    ve karalanmışsa yazgının defteri

    Bu gün de akşam oldu gün
    uzak dağların yamaçlarında yorgun
    birazdan saracak yalnızlığımı yine katran karası gece
    son trende kalktı boşaldı istasyonlar
    kimsenin gelmediği yerdeyim
    kimsenin bilmediği,
    acıların bitmediği yerde

    Güz geldi yine gelmedi beklediğim tren
    yoruldum bunca ağrıyı taşımaktan
    sevgiye tanımlar aramaktan
    yalan kokan bir dünyada,
    bir derviş gibi yaşamaktan yoruldum
    yoruldu yüreğim, beynim, dilim, ellerim, gözlerim

    Baktığım dağ dorukları
    yaslandığım duvarlar
    tutunduğum dallar
    hepsi yorgun
    hepsi yoruldu
    her köşede bir cehennem bekliyor şimdi

    oy dağlar
    bu günde doğmadı güneş
    karlar erimedi
    gelmedi beklediğim bahar


    Nuri Can
#17.12.2009 00:17 0 0 0
  • tskler yürenize saglik
#17.12.2009 15:26 0 0 0