Yusuf Güzellemesi

Son güncelleme: 24.12.2009 13:09

  • noimage


    "Kenan yüzlü bir çocuk mu yanardı içinde Züleyha
    Bir çocuk muydu yakan tenini,
    Ruhunu
    Bu neyin sancısıydı?

    Bu neyin acısıydı?

    Nil akardı gözlerinden Züleyha

    Bu ne menem sevdaydı?"

    Kimin aklından geçerdi ki bu çocuk

    /Güzelliği Kenan'a bedel

    Kenan kadar güzel

    Kenan yüzlüYusuf/

    Bir gün babasının sevgisinden kıskanan on bir kardeş tarafından ter edileceği

    Ama güneş kesmeyeninden

    Ama zindan

    Ama zulüm

    Ama kuyuAma kinAma öfke

    /Bir öfke ki ; aslında görünmeyen, Ama dinmeyenAma/



    Yusufcuk

    Sen kuyular harcısın

    Böyle verildi ferman

    Katli kardeş elinden



    Arkada bir Kenan kenti ufalır uzaklaştıkça
    Sen gidince Kenan hüzne kapılır

    On kardeş, bir Yusuf

    /Evde kalan - Elde kalan Bünyamin Bünyamin ; Kenan'ın öteki yüzü/

    Bir güneş döner durur alıcı kuşlar gibi

    Sarı

    Sıcakça



    Gerdi yayı abisi

    Bıraktı oku

    Ceylan koştu koş Yusuf

    Ceylan koşulu Yusuf soluk soluğa

    Ceylan artık koşamadı ve düştü

    Gözlerine baktı

    Yusuf küstü

    Ufacık bir Yusuf kalbi iki damla yaş olup ellerine döküldü

    Ufacık bir ceylan kalbi

    Gömleğine sar Yusuf
    Yusuf'un gömleği kanlı

    Ve Yusuf artık kuyuda
    Bekle Yusuf çıkacaksın kuyudan
    Sığın ve bekle
    Sen koruması en güzel olan tarafından korunuyorsun



    Su çek Yusuf kuyudan

    Ellerimiz kana bulaşacak

    Birazdan
#24.12.2009 13:09 0 0 0