Kalemi kelama döküp bir söyleyip üç susmaktı benim payıma düşen
Oysa korkardım dilimdeki hüznün en koyu Mavi'sinden
Yanlızlık beklenende biter..!
Ve belkide sözlerde gelir ardından dediler
Yalan söylemişler be 'üstad'
Yanlızlık öle degilmiş
İki'yi bir yapınca bitmiyormus bu hüzün
Hüznün karası Mavi'ye kanmıyormus..!
Dilsiz değildir
suskunluğum ,çok şey anlatır anlayana...Kelimelerin anlatamadığını
anlatır insana.Bir kaçış değildir suskunluk,bir bakıştan çok daha
fazlasıdır.Sessiz çığlıkların bir adım ötesidir.Hayata olan
öfken,insanlara olan kırgınlığın ve daha nicesi saklıdır..
Hani eski bir dostu görürsün ya ansızın
Yüreğinkafesinde çırpınan kuşa benzer
Bu misal duygularla masaldaki o kızın
Denizin mavisiydi sevinçle baktığı yer
Peki ya o genç neden denizlere uzaktı?
Neden hiç görmemişti gemileri limanda?
Yakamozlar ağlarken gözünden yaşlar aktı.
Maviliğin siyaha dönüştüğü bir anda
Aslında haftalardır aşka hasret kaldığı
Gencin rüyalarında bir 'Deniz' yatıyordu.
Konusunu sahilde martılardan çaldığı
Kızın güzel gözleri maζal anlatıyordu
Hayır sus!
Gitmeni anlarım ama sus!
Bahanelerini cüzdanına kaldır..
Gitmek zorundayım'la başlayan cümlelerini ağzının içine topla..
Küçükken öğrenememişsin!
Ağzında yalan varken konuşma..