Özletmeyin Azrail’i..Ayartmayın yalnızlığı aleyhime.
Kurban edin beni düşsüzlüğüme..
Daha fazla zorlamayın öyküsüzlüğümü.
İsnat edilen tüm suçları kabul ediyorum.
Suskunluğum/ tek suçum..”
Zaman sükut Zamanı
Yüreğini sıvazla "vâv" ile...
Sonra da gülümse "elif" bereketiyle...
Gülümse ki;Duâya duran Gözlerim Gül sağanağında gusletsin kendini...
!
Acıya bulanmış hüznümüzü
Hep senle yuğuyorum yâr!
Düş/tü kırıldı zaman ellerimizde!
Dağıldı` toplayamıyorum!
Çıkmış rayından ömrümün sevinci`
Neresinden çekersem çekeyim`
Bu acıya bir sevinç yamayamıyorum!
dedim: çok yalnızım,
Dedin: ben sana çok yakınım (bakara 186)
Dedim: bunca günahım var hangisine tövbe edeyim,
Dedin:Allah bütün günahları bağışlayandır (zümer 53)
Dedim yine bağışlarmısın,
Dedin:Allah'tan başka günahları bağışlayacak yoktur (Aliimran135)
Dedim: Rabbim benim senden başka kimim var,
Dedin: Allah kuluna kafi değilmi (zümer36)
Hüzün dalgası çarptıysa insanın yüreğine,
ya mevlasını özlemiştir ya da mevlası onu...
Mevlayı özleyen gönül, ya hüznü bekler ya da hüzündedir...
Bela, gam, keder mevlanın sevdiklerine gösterdiği kamçısıdır,
vurdukça kendine çeker...