Aldım elime kalemi boş bir sayfa buldum sen'li yazılarımın arasında
Yalnızlığı beklemeye koyuldum beyaz düşlerime esir olan karanlık odamda
Geldi sensizliğin çarpıcı boşluğunda
Nefesim daraldı yuttum içimde her ne varsa
Dört duvar dillendi sessizliğimden !
Sustu yakarışlar
Taştı sessizlik içimden
Kelimeleri karanlığa bıraktım hissedilebildiğince !
Ben konuştum 'o' dinledi
Ansızın sustum Sessizliğini dinledim
Dinledikçe
Sevdim sonu çığlık olan yalnızlığı
Sarıldım kuytu gecelerde birtek o'na
Ne bir şikayet ne bir bıkkınlık
Sevdim gecelerimde adı yalnızlık olan sessiz çağrını
O'na rehin bıraktım ruhumun derinliklerini
Yine yalnızlığa alabildiğine konuştuğum bir gecede
Hayallerim düştü gözlerimden birer birer
Yüreğimi gördüm karanlığın en ücra köşesinde
Lime lime oldu gözlerimin önünde
Tutamadım
Yetişemedim yüreğime !
İşte o gece yalnızlığa yakardım sayfalarca
Ben konuştum
Yine 'O' dinledi
Öyle sessizdi ki
İsyana meyilli sorularıma cevap olamadı yalnızlığım
O sustukça ben haykırdım çaresizce
Olmadı
Sensizliğe çare olamadı
Duvarlarım yıkıldı benliğimin üzerine
Nefesim daraldı bu kez acıyla
Yutkundum her kelimeyi yüreğime batırırcasına !
Sebebim oldu her hecesi yüreğimi yakan kelime
Zaman geçiyor
Oturdugum yerden kalkmayisimin üzerinden de çokça zamanlar geçti
Ömrümün hangi aninda takili kaldigimdan dahi bihaber zamanlardayim
Suskunluguma neyin ses olabilecegi konusunda da herhangi bir fikrim yok
Kendine bile yabancilasmaya baslamis bir kitleyim "Kitle(!)" Evet evet ötesi yok
Ruhumun simdilerde solugu kesik
Mantik
Surada bir kösede olacakti
Zamansiz lazim olur diye hep saklarim bir kösede
Bu yüzden belki beni kirdiklarinda gözümden yas akmiyor
Bu yüzden belki duygusuzlasiyorum yitiklerimde bile
Konusmak istemiyorum
Basimda yedi baharin sarhoslugunda kelebekler kanat çirpiyor
Basim dönüyor bu yasama hevesinden benim
Bir yerlerde incinmislik var sanki de zanli kim? Buralarda düsleri kanli birini gördünüz mü?