Gülüverenin Hayatı

Son güncelleme: 13.02.2010 19:29

  • noimage


    Köyün birinde çekirdek ailesiyle Gülüver adında küçük bir kız yaşar Gülüverin bir kız ikide erkek kardeşi olur Gülüver ailenin en büyük çocuğu olduğu için kardeşlerine bakmakta ona görev verilmiştir, sanki kendisi çocuk değil de kardeşlerinin annesi gibi, Gülüverin sıska çelimsiz omuzlarına öyle bir yük yüklemişler ki onun oyun oynamaya bile hakkı yok çünkü onu çocuk nazarında bile gören yok Gülüverin işi pek çok kardeşlerine bakacak bezlerini dereye ğötürüp yıkatacak evde harcanan su testilerini çeşmeden doldurup taşıyacak birde eşekleri var onuda sulayıp samanını yemini vermesi gerek sanki o evin çocuğu değil de beslemesi gibi Gülüverin ayaklarının üstü çatlamış yarıkları kanayan ayaklarında yanları yırtık soğuk kuyu ayakkabısı ile koşuşturup durur annesi ekmek yaparken de fırını yakar ekmek piştikten sonrada avluyu süpürmesi gerekir Gülüverin yoruldum demeye hakkı da yoktur yoruldum dese de ne yazar sanki o işleri başkasımı yapacak, yapmasa annesi babasına söyler, babası ne yapsın çocuktur demeden dayat atar, Gülüver babasından çok korkar.Gülüver çok içli bir kızdırdır yalnız kaldığında ağlar hayaller kurar Gülüver hayallerle avunur iyi ki de hayalleri vardır hayalinde hep küçük hanım olur. Elinde oyuncak bebeği, başında kirazlı hasırdan foteli,
    eteği fırfırlı kısa kollu elbisesini giyer, ayakları yumuşacıktır yumuşacık ayaklarına çorabını
    ve altı kösele pabuçlarını da giyer ,
    Sonra okul çantasını açar çantasının içinde istediği herşey yardır , ucu yeni açilmış siyah kalemi,vede rengarenk boya kalemleri, silgisi, gıcır gıcır defterleri, kitapları nede güzel şeylerim var der aynaya bakar kendini hayran hayran seyrederken kulağına annesinin sesi gelir. Annesi Gülüveri çağırmaktadır Gülüverin hayali uzun sürmez annesinin sesi ile bir anda yok olur, annesinin Gülüver diye bağırması ile bütün tılsım bozulur.
    Yeniden döner kül kedisi ne.
    Elinde tutmakta zorlandığı için tepesine teneke kıvırdığı kalemi süpüntülükten bulduğu şişe kapağı silgisi, silmekten paçavraya dönmüş sayfası ile defteri elinde.
    Çatlamış acıyan ayaklarına bakar yarıklarından kanlar akmış ayağına giyecek çorabıda yok birde yanları yırtık soğukkuyu ayakkabısına bakar yine diktiği yerlerden yırtılmış eline iğne iplik alır başlar ayakkabısının yırtıklarını dikmeye . keşke der şu hayallerimden hiç çıkmasam der
    İçinden bir türlü çıkmak istemediği hayalinden çıkıp dönmüştür yine gerçek yaşantısına .

#13.02.2010 19:26 0 0 0
#13.02.2010 19:29 0 0 0