Erguvanlar Açtığında /Bir Erguvanî Akşam Hikâyesi

Son güncelleme: 09.03.2010 21:50

  • noimage

    Erguvanî akşam saatlerinde,
    Nefes nefese, tırmanırdık dik yokuşları.
    İstanbul, baştan başa aşk kokardı
    Mevsim bahardı aylardan nisan,
    İnsan, böyle havalarda başka seviyor hayatı
    Ellerinde, zambaklar açardı bembeyaz.
    Zaman sanki avuçlarında erirdi,
    Yüreğimin gözlerinde kaybolması misali.
    Sen de bilirdin yüreğimde sana dair ummanlar coştuğunu.
    Anlamazdan gelirdin.

    noimage

    Ayn, şın, ve kaf kadar uyumluyduk.
    Mutluyduk, nefes nefese çıkarken yokuşları.
    İçimde boy veren nihaldin,
    Gülümserdin, erguvanlar da dallarda gülümserdi.
    Ay doğardı üstüne ağaçların.
    Saçların geceden daha siyahtı.
    Ahtı yüreğimde bakışların.
    Bilemezdim kimi severdin.

    noimage

    Avuçlarını yumduğunda,
    Yüreğimi tutardın.
    Bulutların başı dönerdi,
    Uçuşurken rüzgârda saçların.
    İstanbul ağlardı, ardından ben ağlardım.
    Bir rüveyda öpüştü kaçışların.
    İçim kan ağlardı
    Sen, her defasında bir mazerete sığınırdın.
    Ya akşamdı, eve erken dönmeliydin.
    Ya zamanın dardı.
    Oysa boynumda olsaydı kolların,
    Yolların ne hükmü kalırdı.
    Rengi daha beyaza çalardı zambakların.

    noimage

    O yüzden, müptelasıyım geniş zamanların.
    Mişli geçmiş zamanlardan el sallasa da hayalın.
    Geniş zamana borcusun sen tüm zamanların.
    İçinden sen geçen zamanların her anındayım.
    Yüreğim erirken sıcaklığında avuçlarının,
    Saçlarının rengine tutunan geceye mihmandarım.
    Vatanı, yaralı bağrım bir süveydanın
    Doru atlar koşar yüreğimde geniş zamanlara.
    Toynaklarında umutlarım tozar.
    Hep yeni havadisler yazar gazeteler.
    İstanbul sana benzer gittikçe.
    Çayımda dem olur erguvan akşamlarda dualarım.
    Biraz, İstanbul ağlar şarkılarda;
    Biraz ben ağlarım.

    noimage

    Gönlüme çığ düşer gözlerinden.
    Bir yelkenli yol alır hayaller iklimine.
    Yeminden korkarım,
    Korkmasam,
    Derdim sen seviyorum imanıma dinime
    Oy benim acınacak hâllarım!
    Bir erguvan mevsiminde,
    İstanbul'da olamadık seninle.
    Çayımızı birlikte yudumlayamadık,
    Geniş zamanların koynunda
    En çok da ona yanarım.
    Şimdi,
    Dilimde melodisi güftesi yarım kalmış şarkıların.
    Hayaller ikliminde sesini ve ellerini ararım.

    noimage

    26.02.2010
    İbrahim Kilik






    [main-arkaplan-muzik]243[/main-arkaplan-muzik]
#08.03.2010 22:52 0 0 0
  • emeğinize sağlık
#09.03.2010 14:44 0 0 0
  • Çok güzel olmuş Ay Kız, emeğine sağlık.
#09.03.2010 18:49 0 0 0
  • teşk ederim gözlerinize sağlık bu şiir benimde çok hoşuma gitti zaten erguvan sevdalısıyım yüreklerinize sağlık :)
#09.03.2010 19:17 0 0 0
  • Emeginize sagLık Çok uyumLu bir sayfa oLmuş(:
#09.03.2010 21:50 0 0 0