Elimizdən Dilimizdən
Son güncelleme:
-
Ömr ötdi, çiçək görmədik heç öz gülümüzdən.
Şadlıq yerinə gəldi fəğan bülbülümüzdən.
Adətdi bizə söyləmək yadlara əsrar,
Dil açmayıb, incik demədik müşkülümüzdən.
Daim yaşayış oldu bizə bir qara dustaq,
Əl-qol yerinə bəndə vurulduq dilimizdən.
Lal ol dedilər, bilmədik heç biz bu nə sözdür,
Səs çıxmadı bir başlı olan aqilimizdən.
Min hiyləyə aldandı özün başlı bilənlər
Post aldı, məqam aldı, usandı elimizdən.
Çün satdı elin, doğma dilin, oldu şərəfsiz,
Zülmün çoxu olmuş bizə öz ərzəlimizdən.
Yandıqca közərləndik, haray, kül ki, qalandı
Söndürmək üçün başımıza öz külümüzdən.
Ancaq bilirəm, zülmün evi odlanacaqdır
Xəlq üsyanı, ahı, bizim nisgilimizdən.
Gəlsə yenə bundan da çətin gün SAVALAN, bil !..
Ayrılmaram heç an elimizdən, dilimizdən!
"Savalan"