İşte Şimdi Sevgili Yarim
Hanı bazen kımsesız hısseder ınsan kendını.
Bazen yapa yalnız hısseder kendını.
Çünkü o an kafasındakı soru işaretleri o kadar artmıstır ki,
hayallerını ve umutlarını yok etmıstır.
Hanı bazen insan kendını suclu hısseder,
sürekli kendını sorgular.
Oysaki yürek aynı yürek,
kişi aynı kişi,
sadece ,o an duygular karısmıstır bırbırıne.
Halbukı, o yurekle kac okyanuslar geçmiştir.
Kaç dıkenlı yolda umutlarını yoktan var edip,
yanmayan meşalelere rağmen,
diken dolu yollara rağmen,
hep sevgi ile çarpan yürekle hayallerini yasatmıstır.
İşte simdi sevgili Yarim,
gecenın karanlıgında,
dert arkadasım sokak lambaları oldu.
Onlara dert yanıyorum.
Bazen dokulen gözyaslarım onların ısıklarıyla parıldıyor.
İşte simdi sevgili Yarim,
ah cekıyorum sensizliğe,
ağlıyorum hayallerimdeki solan güller için.
İşte sımdı sevgili Yarim,
ağlıyorum hıçkıra hıçkıra.
Oysaki biliyorum her gece dilek dilediğim yıldızlar,
bana sımdı cok kızıyorlar,
gunes daha dogmadı ama
dogmak üzere
ve oda ,oda bana kızıcak.
Belkı oda benı terke dip gidicek.
Belkı oda artık bana gulumsemıcek.
Belkı oda ağlatıcak beni...
Korkuyorum sevgilim
Sensiz ölümden korkuyorum
Karanlıkta kalmaktan
Ve birgün ellerimi bırakmandan korkuyorum
Birgün güneş doğmazsa
Birgün ay gülümsemezse geceleri
Bir gün yıldızlar geceleri süslemezse
Ve birgün gidersen yarim
ben ne yaparım...
Ağlasam geri gelir misin?
Seni eskisinden daha çok seviceğimi söylersem gelir misin?
Şimdi ağlıyorum sevgilim
Sadece gözlerim değil,yüreğim de ağlıyor
Dağlar küsmüş
Güneş doğmaz olmuş
Ay kaşlarını çatmış artık
Daha dönmeyecekmisin yarim?
Ben halen sözümü tutuyorum
Ben halen senin için yaşıyorum
Ben halen senin için gülümsüyorum bu yalan dünyaya
Senin varlığın için
Sana söz verdim yarim
Senden sonra kimse olmayacak
Senden sonra kimse yerini tutamayacak
Gözlerim her zaman senin yollarını gözleyecek
Ve yüreğim her zaman seni sevecek
Son kez yarim son kez
Sana son kez yazıyorum
Beni bırakma
Ben karanlıktan korkarım
Yalnızlıktan tırsarım
Ve sensizlikten ise ürkerim
Sevginden mahrumken bir gül gibi solarım
BENİ BIRAKMA YARİM..!
UNUTAMADIM
Hani sana git demiştim,
Hani sana sevmiyorum,sevme demiştim,
Hani sana bitti demiştim.
Söylerken çok kolay gelmişti.
Sonraları yaşamakta zorlanacağımı düşünememiştim.
Her şey çok daha rahat olur sanmıştım.
Unturum,yirmi dört saatlik zaman yeter sanmıştım.
Seni unutmayı ne yirmi dört saate,
ne dört haftaya,
ne on iki aya,
ne de üç yüz altmış beş güne sığdırabildim.
Zor olan,sevmemek değilmiş,
Zor olan,anıları silebilmekmiş.
Zor olan,yaşanılmışlıkları,gözlerini unutabilmekmiş.
Sende böyle düşünüyomusun benim için?
Sende unutabildin mi beni,gözlerimi?
Unutamadım ben!
Elimi tutusunu,
Kalbinin sesini/çarpışını,
Bana gülümsemeyi öğrettiğin günleri unutamadım!
Özledim sevgili;
gülüşünü,
sözlerini,
seni seviyorum diyişini
ve en çokta bana bir zamanlar emanet ettiğin yüreğini özledim..!
GİDİCEKSEN
Birgün ayrılıkta gelicek biliyorum
Birgün sana deli gibi hasrette kalıcam
Birgün seni kırdığım günlerede ağlayacam
Birgün seni üzdüğüm günlerin çetelesinide tutucam biliyorum
Gidiceksin bigün biliyorum
Belki ardına bakmadan
Belki gözyaşlarıyla
Belki kırık kalp parçalarıyla
Her gidişin bir dönüşü olmalı YARİM
Gidiceksende birgün dönmelisinde
Git YARİM,ama dön birgün
Çocuk ol dön benimle
Bilmelisin ki ben seninle mutluyum
Sensizliğin zindan olduğunu bilmelisin
Sana bakarken
Bana gülümserken
Gözlerimi görmelisin
Mutluluğumu
Heyecanımı hissetmelisin
Beni sevdiğini bilmek
Bana güven
Huzur
Ve mutluluk verıyor
Bir kişi tarafından sevilmek
Korktuğunda yanında olucağını
Üzüldüğünde seni teselli edicek
Mutululuğunu paylaşıcak birinin olması
Dünyanın en güzel mutluluğu ve duygusudur
Prens&Prenses
Küçük bir mutluluk varmış Kaf Dağı'nın arkasında,
Küçük bir prens yaşarmıs dağın kulübesinde.
Bir zamanlar,çok sevdiği yarini unutmus Ağrı Dağı'nda,
günlerce,aylarca,yıllara ve asırlarca beklemiş.
Ne prens gitmiş,
ne prenses gelmiş.
Prenseste her gece yıldızlara dilekte bulunurmuş;
"Ayrılmayalım biz
Dağlar girmesin aramıza
Yollar çizmesin kaderimizi" diye.
Tatlı bir sevdaymış prens ile prensesinki,
ele avuca sığmayan,
dağların önünde eğildiği,
yolların kendiliğinden çizildiği bir sevda.
Ama bir gün bitmiş bu sevda,
Nedeni yok iken,
sevgi bitmez iken,
bitmiş bu sevda.
Bitmiş çünkü;
artık Yıldızlar geceleri ışıldamamış,
Ay hiç gülümsememis,
Güneş hiç ısıtıp,aydınlatmamış.
Çünkü dağlar ağlamış bu sevdaya,
Çünkü Yıldızlar yorulmuş her gece,
Çünkü Ay gülümsemeyi unutmuş,
Çünkü Güneş sevdalıların ayrıldığını duyunca
Başka diyarlarda doğmak istemiş,
Onların beraber olmadığı bu gezegende doğmak istememiş..!
KEŞKELER
Keşke insanlar hiç pişmanlıklar yaşamasa,
keşke herkes birbirine muhtaçlığını kabullense.
Keşke bazen bir kuş gibi uçabilsek,
keşke bazen bir bulut gibi göz yaşlarımızı akıtabilsek toprağa.
Keşke insanlar hep mutluluğu tatsa!
Yaşanılacak onca şey varken,
neden hüzün,
neden umutsuzluk var hayatta?
Neden kırgınlıkların sonu gelmeyen bir dünyada yaşıyoruz?
Neden birbirimizin kalbini kırmaktan hoşlanıyoruz?
Deli dolu yaşamak varken,
herkesin mutluluğundan kendimize pay çıkarmak varken,
bu kara bulutlar neden?
Güneş neden gülümsemesin her sabah?
Ay neden umutsuzluklardan karalara bürünsün?
Yıldızlar neden parlaması gerekirken kırık bir kalp gibi kırılsınlar?
Ağaçlar neden yaşam dolu dallarını büksünler?
Çiçekler gökyüzüne karşı neden eğsinler başlarını?
Özgürlük varken,
tutsaklık niye yaşansın.
Kardeşlik varken,
düşmanlık niye olsun.
Mutluluk yaşamayı hak ederken,
acılar neden yaşansın.
Yağmurla gelen toprağın kokusu varken,
fırtınayla gelen toprağın kokusu niye olsun.
Barışın kokusu geliyor topraktan,
özlemin sancısı bastırıyor gökyüzünü.
Mutluluk ağaç dallarında kuş gibi cıvıldıyor,yıldız gibi parlıyor.
Çiçekler biraz daha neşeli ve renkli.
Özgürlük,kendine renk benimsemiş.
Kardeşlikler gülümsüyor şafakta.
Dostluklar konuyor insanların yüreklerine.
İşte özledikleri yaşamın sevinci bu!..
Yüreğine kalemine sağlık Deniz..
Keşke şiiri diğerlerinin önüne geçiyor biraz ama hepsi de güzel imgeler barındırıyor içinde
Barışın kokusu geliyor topraktan,
özlemin sancısı bastırıyor gökyüzünü.
Mutluluk ağaç dallarında kuş gibi cıvıldıyor,yıldız gibi parlıyor.
Çiçekler biraz daha neşeli ve renkli.
Özgürlük,kendine renk benimsemiş.
Kardeşlikler gülümsüyor şafakta.
Dostluklar konuyor insanların yüreklerine.
İşte özledikleri yaşamın sevinci bu!..
Özgürlük varken,
tutsaklık niye yaşansın.
Kardeşlik varken,
düşmanlık niye olsun.
Mutluluk yaşamayı hak ederken,
acılar neden yaşansın.
Yağmurla gelen toprağın kokusu varken,
fırtınayla gelen toprağın kokusu niye olsun.
şiirleriniz birbirinden degerli elinize saglık
yüreginize bereket