Yaşadıkça Yarınlara Doğrular
Son güncelleme:
-
Yaşadıkça Yarınlara Doğrular Hikayesi - Gerçek Hayattan Alıntıdır - Hikayeler - Ali Yavuzer
Dünün doğruları, bügünün kısır döngüleri, değişim rüzgarları esmiyor, geçmişe bağlılık körü körüne, yeniliklerin yaşanmasına kısıtlıyor.Alışıla gelmiş bir düzen var, bu düzende ne iyiyse iyi, ne kötüyse kötü demek mi? gerekiyor.Sen ol, ne olursan ol, senin adına bu ülkede düşünecekler var.
At binenin, kılıç kuşananın demişler atalarımız, biz bıraktık artık, bu ülke için düşünmeği, bizim seçtiklerimize, onlar ne yaparsa iyi diye diye, kendimizi avuttuk.kötü gördük mü? çıkar dedik, pazarcı tezgahından çıkar gibi, önemsemedik.Ne oldu, sonunda, denetimi halktan uzak halka hizmet eden bir sistemin, konuşulması, eleştirilmesi, imkansız bir hale getirerek, sözüm ola iyi halt etmiş olduk.
bu milletde bir kuşun ahkamı kadar yürek olsaydı, bu düzen bu şekilde bügünlere gelir miydi? gelmez miydi? bu kuşun ahkamı mesel olsun diye yazıvereyim; sıradan bir kuş, bir gün hz.Süleymanın emrini dinlemez, işini gerekçe gösterip, buyruğuna uymaz.Haber verilince hz.Süleyman''a hiddetle çıkar, sarayında, mülkün anahtarı kendindedir.Nasıl olurda, insi, cinsi bütün yeryüzü mahlukatı, emrine müti olurken, bu küçük kuş, dinlemez.Bu kuşa hütüt kuşu derler, bakar Hz.Süleyman, konuşur lisani hal ile duyar ki kuşun ağzından sözleri,şaşar kalır.Koca ordusunu alır, döner.Ne söylemiştir, küçük kuş, Süleyman A.S''ada, geri çekilmiştir.ola ki söylenen söz şudur; Bir tutam vakıf çöpü, koysan sarayının küppesine, onun ağırlığını taşıyamaz.yıkılır gider.
Doğru anlamak için akıl sahibi olmak gerekir.Akıl içinde bilgi gereklidir.Bilgiyi bilenlerden öğrenmek gerekir.Yaşanılması gereken bundan başka bir şey değildir.biz bizi yönetenleri tanımadıktan sonra, onların davranışlarını dosdoğru değerlendirmeden, nasıl birlik beraberlik içinde yaşayabiliriz.Düşüncelere saygı göstermemiz, nasıl münkün olur.Kendimiz kendi düşüncemizi takım tutar gibi bir bağlılıkla, babadan kalma öğütlerle günümüzün çağdaş, demokratik, aydın, vatansever, her ne desen de, olamayız.neden mi? Bir yanlışımız vardır,doğruluğu ip gibidüşünmüyoruz da bu sebeple hep birilerine uzanıyor sanmamızdan kaynaklanıyor.O sandığımız hayali şey bizim yanılgımızdır.Asıl olan her insan başkalarının bir takım doğrularını benimser, hayatında yaşar, veya söylemlerde bulunur, bu o kişiyi sözü dinlenen kişi yapar.İnsanlığın gereği olan bildiğini yapmak, uygulamak, sakınmak, konuşmak gibi bir çok davranışı aşırı kaçmamak şartıyla kendi vicdan muhasebesinden geçirip,hayatımızda uygulayabildiğimiz kadarıyla yaşamalıyız.Unutmayalım, doğruyu yaşamak insanın işi, sorgulaması, yaratanın işidir.Tabii ki cezayı hakeden kötü bir fiil , söz, vs. yoksa.Bize düşen, kendimizi bilelim.
Hesabı sorulacak hayat kendi hayatımızdır.O''nuyda en doğru bir şekilde yaşamalıyız.Herkesin bizim gibi düşünmesini beklemek, yanlış, sen yaşa, sen söyle, sen sev ama doğrularıyla sev, say, insanı.ortak noktamız, doğruluk olsun.fikirler, inançlar, gölgesindeki dayatmalara artık son vermeliyiz.Barışa açılan yol, içimizdeki doğruları yaşamaktır.
Ali Yavuzer