Toprağın Sesi
Son güncelleme:
-
Toprağın Sesi Hikayesi - Gerçek Hayattan Alıntıdır - Hikayeler - Ali Yavuzer
kıraç topraklarda, kıt kanat geçinen köylüm, zorluğu , yoksulluğu, görmedin mi? Okumuş, gelmiş, Mehmet ağanın oğlu, ziraat mühendisi olmuş, ballandıra ballandıra anlatıyor , bildiklerini, herkes dinliyor can kulağıyla, fısıltılaşıyorlar, kendi aralarında, ne gerekmiş, nerden alınırmış, ne olurmuş, ne zaman, ne kadar, soruların arkası kesilmiyor.Mühendis Hasan bey seslenir, yarın herkes okula gelsin, akşam vakti, ilçeden değerli büyüklerimiz gelecek, kim gelecek diye konuşmağa dururken biri derki üç beş sene önce bir ciple birileri gelmiş tarlara ufak ufak çukurlar kazıp gitmişti.herkes hatırlatık.O zaman ne yapmışlardı.bize birşey söyleyen olmamıştı.bir Mehmet ağayla konuşup gitmişlerdi. sahi ondan sonra hasan mühendisliğe gitmedi mi? Ağa yemek hazırlatır, bütün köylü davetlidir, misafirler, selam verirler, geçerler, merakla bekliyordur, köylüler, ne olacak ne denilecek, bazıları sorar muhtara, ne oluyor, muhtarda devlet kuşu kondu köyümüze, devlet desteği varmış, pilot bölge seçilmiş, bu yaban topraklar, buralar kalkınacakmış, herkes sorar sakın bunlarda parti vekilleri olmasın, yok bunlar devlet adamı,bunlarda yalan olmaz, ne derlerse devlet adına söylerler.övgüerin arkası kesilmez, akşam olur, köy okulu, bahçesine kadar dolmuş, kalabalığın çokluğundan konuşulması imkansız.kadın çocuklar, ve yaşlılar evlerine dönmesi istenir.kalanlar sıralara oturtulup okulun bahçesinde, önceden hazırlanmış açaık hava sineması gibi kısa filmler peşi sıra gösteriliyor, aralarda açıklamalar yapılıyor, anlaşıldımı sorusuna anladık deyip deyip geçiyorlar.Ağa durumu farkediyor, olmayacak böyle, anlamadan anladık diyorlar.misafirlerini okulun sınıflarına yönlendiriyor.herkes üye olacak köy kooperatifine diyor ağa.üyelikler tamamlanırken bir yandanda bilgi broşürleri dağıtılıyor, alınacak ilaçlar gübreler, tohumlar, velhasıl, köyün ortak kulanımına sunulan traktörler bunların maliyetinin altına atılan boş senetlere imzalar, parmak basmalar, kimsenin aklına gelmeyen sorular.nasıl öderiz.nasıl kalkarız, bu kulfetli işlerden. demiyor.herkes bir yükün altına girmiş ki sonunu bilen yok.mehmet ağa bile şaşkın saklamağa çalışsa bile sonu ne olacağını oda merak ediyor.oğlunun yanlış yapmayacağını düşünüp kendini teskin ediyor.halbuki beş sene önce bu misafirlere biz cahiliz, anlamayız, siz doğru dersiniz biz yapmayız, telef olur gider demişti.şimdi aslan oğlu organize edecek köylü bilinçlenecek, herkes kazanacak, bu hayıra vesile olmakla sevap kazanacağını düşünüyor.adam gibi adam yetiştirdim.gurur duyuyor oğluyla.
mühendis hasan bey, hazırlamış köylü için yapılması gerekenleri, yeni traktörler, birbir sürüyor tarlaları, usuluna uygun tohumlar ekiliyor, sulamalar vaktiyle, gübreler gerektiği kadar, ilaçlamalar, zamanında herşey dört dörtlük olması gerektiği gibi yürüyor, gidiyor.hasat zamanı belki on kat daha fazla kazanç var.hem çok hem de kaliteli ürünler kooperatif olmanın ayrıcalığla büyük şehirlerin hallerine ulaştırılıyor.senelerce sürüyor bu uğraşlar, akıllı gençler okullara yönlendirilirken, askerlik sonrası başgöz ediliyor.çalışma hayatına atılıyor.artık köy zenginleşmiş, her evde traktör var, müh. hasan bey görevini gençlere bırakmış, herkes bilinçli çiftçilikle uğraşıyor. bilmediklerini sorup öğreniyorlar. bir vakit hava erkenden çiçek açıyor, havanın iyiliğinden akabinde çok bir ayaz, kimsenin beklemediği bir durum don yemiş ürünler,kuruyup gidiyor.birde üstüne sağanak yağmur, dolu hiç bir şey bırakmıyor,zararın hatti hesabı yok.herkes borç batağında, kimsenin kimseye, yardım edecek hali yok.müh. hasan koşuyor köylünün ve kendinin derdine şehire, afet büyük olduğunu,yapılacak fazla bir yardım olmadığını öğreniyor.üzüle üzüle gelirken, sevinçli bir haber gelir peşi sıra devlet baba yardım elini uzatmış, tarım kredi borçlarını ödemelerinde kolaylıklar, tohum mazot vs. köylünün yüzünü güldürecek bir çok yardım paketiyle köylünün yüzü gülüyor.
bir sene sonra her şey düzeldi derken, gübre fiyatlarına mazota artış, ilaçlarda artış kısacası zamlar köylüğü borç içindeyken daha fazla belini büküyor.herkes soruyor.ürünlerin neden kalite düşük, verim az, bu pahalılıkda ne yapmalıyız.kooperatif, eski gücünü kaybetmiş, tüccarlarda sizin ürün yaramaz deyip almıyorlar.telef oluyor, sudan ucuza satılanlar ise masrafı kurtarmıyor.köyde göç var,gençler, şehire kaçıyor.para lazım, borç yürümüş gidiyor.herkes beter olmuş.yaşlı insanlar ne yapsın, genç iken dört gözle gittikleri tarlaları bağları şimdikinin gençleri bu para yok diyerek gidiyorlar şehirlere,tarım arazileri ekilmez olmuş, zoraki bir hasan bey ekip biçiyor, oda bin türlü şikayeti var.toprak analizleri gönderiyor.sonuç bir facianın adı toprak taşlaşmış, verimin düşüşü bundanmış.çare aranıyor, organik tarım, biyolojik tarım diyorlar,en az beş sene toprağa kimyasal tarım yöntemleri uygulanmıyacak, organik tarım teknikleriyle sonrasında biyolojik tarıma geçilecek öneriler bunlar.bir umut doluyor, köylünün yüreğine, alışageldikleri metotları bırakıyorlar,seneler kovalıyor birbirini, köyden kaçan gençler,birbir dönüyor köylerine, ezilmiş bükülmüş yürekleri,vefasızlıkmış gibi görüyorlar, senelerce babalarını alın teriyle çalışıp beslediği büyüttüğü topraklara yüz çevirmenin utançlarıylayeniden bir şeyler yapmak istiyorlar.hasan bey iyice yaşlanmış, ölüü yakın, kendi yaşıtlarıyla, geçmişi anıp duruyor.dönenler var ya yine sormak istiyorlar.hasan bey gençlere sorun diyor.gençler şehire göçmüş, çalıştıracak adam bile bulamıyoruz.sizde kaçmadınız mı? sizin çocuklarnız sizin yaptığınızı yapıyorlar.köylü değilsiniz, ama şehirli hiç olamamışsınız.sizin olmadığınızı evlatlarınız oldu.dönün gidin evlatlarınızın yanına, baksınlar size, her biri mırıldanıyor, yok benim gelinim istemez, kızımın kocası geçimi bozulur, yaşlı koca kadın köye dönmek ister, bir sürü laf söylenir.hasan bey der ki;siz sizi büyütenleri dinlemediniz.zor günlerinde onları bıraktınız.toprak bile bağrında istemedi, insanın yaptığını(ilaçlamaları, süni tohumları. süni gübreleri), toprak istemiyor, duymuyormusunuz.TOPRAĞIN SESİNİ.
Ali Yavuzer