Uzat kalemini,yüreğimden doldurayım mürekkebini,
Gecelerden öğrendim senin değerini,
Kapatma gözlerini,bölerim uykularını,
Sana sunuyorum yüreğimdeki Ay ışığını
Sessizliklere kul etme sensizliği
Dost yüreklim.
Operatör dostum. Cevap yazmak çok istiyorum ama öyle dolu ki kafam işlerden dolayı. İki kelime bile yazamıyorum
Suskunken kelimeler.
Yazamıyorum
Kaleme dokunamıyor
İçimdekileri dökemiyorum.
Kalem beni anlıyor
Biliyorum.
Geçiçi bir durum bu
yada kısacık bir mola
Durmuyoruz haydı
devam yola
Anladım ki bu hayatın bianlamı olmalı.
Bir yerlerden bişeylere başlamalıyım diyerek
Hayatın anlamsızlığına karşı.
Yaktım tüm gemileri
Attım kendimi sahillere
Yeni başlangıçlar başladı.
Başı sonu bildik olmayan
Nereye götürdüğünü bilmeden
Yeni başlangıçlar başladı.
Hayata dair
Yeniden
merhaba. sayfana ilk defa giriyorum. çayım bitti... ilk şiirini okudum.
sade-arı-duru bir dil.. hayatın gelişine uymuş akıyor.. hani film ya da dizilerde oynayanlar role girelim, hayatın kendisini oynayalım derler ya... şiir öyle olmuş. genel mantığı,, anlatılanı, gösterilen cesareti çok beğendim, etkilendim. tabi bunlar sadece sözde kalmayıp benliğimize ve günlük hayatımızın her anına kanalize olmuşsa...
ve cıks...... "nereye götürdüğünü bilmeden, başı sonu belli olmadan" dedin mi orda dur... çünkü şirin geneline hakim güçlü kişilik, hayata ve ona dair her lşeye bir rest çekecek, yumruğunu masaya vuracak gücü gösterip geri kalanını bilmiyorsa bu sadece bir sürükleniş olur.. rüzgarın önünde savrulan bir yaprak olur... ki gösterilen genel kişiliğe uymadı...
ismen tanışmadık.. sanırım Mesude sana Sennur diye hitap ediyordu... bir kaç sohbetimizden anladığım kadarıyla sadece pohpohlayan yorumları değil, gerçekten okuyup, anlayan ve hazmeden bir ziyaretçinin gerçekten baktığı ve gördüğü şeyi hiç hesap, kitap rol yapmadan dürüstçe, gerekçesini mantık örgüsüyle açıklayarak eleştrilerini de saygın bulacağına inanıyorum...
üslubun çok hoşuma gitti. bütün sayfaları okuyacağım arkadaşım... eee daha çay demlenmedi mi?
Buakşam içimden ağlamak geliyor
Doya doya ağlamak isyiyorum
Ama bir türlü ağlayamıyorum
Belkide gözümde ağlamak için
Bir damla yaş kalmadı da
Belki de bu yüzden ben
Ağlamayı bile beceremiyorum
bu şiir benimdi de sen bu şiiri ben den mi çaldın (!)... yoksa taa ben annemin karnındayken den itibaren dünyamda vardın da her bir saniyesini benimle gördün ve yalşadın mı? çaldın kelimesini yanlış anlamayacağını umuyorum... ilk defa benim gibi gülememekten değil, ağlayamamaktan şikayet eden birine rastladım...
dün oku dediğim benim konuma yazdığım dünkü yazımı okumadıysan oku sebebini anlarsın... dünyada en büyük zulümlerin yaşandığı yerlerde bile ağlamak yasak edilmemiştir. oysa bana yasak edildi...
sanırım şimdi beni anladın... aynı zamanda şiiri ve şiirdeki yaşanan acıyı ne kadar iyi anlayıp taa içimde hissettiğimi de anlamışsındır... sanırım bizler kalemdeki mürekkeple göz yaşlarımız arasında bir orantı kuramamışız. kaleme iltimas geçmişiz, gözler susuz kalmış. gözün de yaş olmasın arkadaşım, kaleminde mürekkebin bol...
Hayat iyimi,kötümü bilmiyorum.Galiba erken gelmişim dünyaya,yada çok geç kalmışım yaşama.
Kimi zaman gülüyor,susuyor,boş boş konuşuyorum yada.Daha derinlerde hissettiklerim var ama adını koyamıyorum.Sonra bir çay tadı geliyor damağıma,dumanı üzerinde, az şekerli.
Biryerlerden tanıdık bir melodi değiyor kulağıma,hatıraları ortaya çıkaracak kadar.
İçimde bir yer acıyor,ince bir sızı canımı acıtıyor..
Gülümsüyorum...
acımı tatlımı tarif edemiyorum.
Bildiğim tek şey geçmişten bana kalan acı tatlı yaşanan güzel anılar...
Tecrübeler
İnsanları tanımak, yıkılmak,mutlu olmak,ağlamak,susmak,paylaşmak ne varsa işte...
Ve çok iyi biliyorum ki, hatırlar ancak bir kere yaşanır...
şok... şoktayım..
seni şerefimle temin ederim çaydan bahsederken de, "gülümse" derken de bu şiirini görmemiştim, okumamıştım. ve içinde geçen bir kaç detay daha... ya biz tek yumurta ikiziyiz, ya fringe dizisindeki gibi paralel evren var, ya senle tanışmadan telepatik bir iletişimiz var...
daha üçüncü şiirini okudum... sanki hepsini ben yazmışım, benim yaşadıklarım, benim üslubum... olmaz bu kadar yaaa...
bu arada diğerlerinde yazacaktım unuttum.. baş harf büyüklüğü falan hepimiz kaçırıyoruz da imla kuralları yazıda ve şiirde özellikle çok gerekli... vurgular önemliii.. da, de eklerini ayrı yazmayı, sorulardaki mi, mı ları ayrı yazmayı, keleimeden sonra virgül veya nokta olsa dahi boşluk bırakmayı ihmal etmesen vurgular daha yerine ulaşır diye düşünüyorum...
ofistekiler şanslı... ben sadece çayın burnuma kadar erişen buharııyla yetiniyorum. o da güzel inan. yürekten kopunca yürek hissediyor. ikramın baş üstüne arkadaşım...
her halde "şiir çok güzeldi falan" diye klişe cümleler etmemi beklemiyorsun değil mi sennur..?
çok güzel kalemine sağlık. son cümlede şakillerden değil şekiller olacaktı herhalde.
garip.. ben de öyleyim. fala asla inanmam. ama farkında olmadan gözüme takılan her şeyi bir şeylere yorarım. belki bir tür faldır. ama isteyerek değil, gayri ihtiyari oluyor bu. senin şiirinde geçenleri benzer biri duruma yorumladım... umarım çıkardığın şey güneşin yansımasının şavkından ışıklı bir gelece delalettir. inşaallah...