Gün yerini geceye teslim ettiğinde
Yıldızlar bir bir iner gözlerime
Ay şahit,neler çektiğime
Ellerimi yokluğuna uzatırken
Boynumun öne eğilişi
Gözyaşlarımı gizliyor insanlardan.
O çoktu,hep çoktu
Karanlıklar içinde kalmışlığıma doğan Ay gibi
Ama yoktu,hiç yoktu
Gecede aradığım güneş gibi
Güneş gece doğmazki
Sadece gizlenir Ayın arkasına
Ay sen olduktan sonra,Güneş muhtaçtır karanlığa!
Çayda açan çay çiçeği kadar bembeyaz ve narindi düşlerim
Sen söyle ey hayat nerede benden çaldığın o masum gülüşlerim
Yenilmıyorum sana bil her ne kadar üstüme üstüme gelsende
Vardır elbet bir hayır diyorum yaşadığım olumsuz olan herşeyde
Sen yine de iyi düşün,
İnsanlara iyilikle yaklaş,
iyi ol, kin gütme.
hayat kısa.
Kimseye kalmıyor bu dünya
Beklentisiz sev herşeyi.
Yüzünden eksik etme
Hiç bir zaman gülümsemeyi