Her
elimi uzattığımda boşluktu
tuttuğum...Her dokunmak isteyişimde
hiç...bir şeydi bulduğum...Her yemin
edişimde bozmak oldu
sonum..Savruldum...Ettiğim dualar
kadar yoktun.Her sana bakışımda
gözlerin öyle derin uçurumlara attı ki
beni...Düşüp ölmekten değil her
düştüğümde ölememekten yoruldum.
Koynunda karanlığı saklasa da Sendendi hepsi ve sana aitti... Aydınlığını karanlığa bağışladığımmm,Her karesinde soluduğum, Sadece ve sadece senin nefesindi...
Koynunda karanlığı saklasa da
Sendendi hepsi ve sana aitti...
Aydınlığını karanlığa bağışladığımmm,
Her karesinde soluduğum,
Sadece ve sadece senin nefesindi...
Derman diye sarıldığım,
Fermanım oldun,
Erittin, buzdandım,buhar oldum,
Gittin ve ardından gözü yaşlı bakar oldum.
Yinede sana kızamadım,
Bana büyük bir sevda bıraktın.
Koynunda karanlığı saklasa da Sendendi hepsi ve sana aitti... Aydınlığını karanlığa bağışladığımmm,Her karesinde soluduğum, Sadece ve sadece senin nefesindi...
Laracanfr,arkadaşım yazdıklarınız gerçekten çok anlam içeriyor.Bende uyandırdığı duyguyla birleştirmek istedim,umarım yanlış birşey yazmamışımdır.
güzel bir sayfa ve okumaya değer
yüreğinize sağlık.başlarda bir kaç sayfanıza baktım ama diğer sayfalarınızada bakmak lazım diye düşünüyorum...
kutlarım
Düşüp ölmekten değil her
düştüğümde ölememekten yoruldum.
Budur...
Zamanın birinde hocanın çaldığı sazda sabit tuttuğu bir perdede hep aynı notayı çalmasına yoldan geçenler - hocam arada elini perdelerde gezdirsene bak herkez öyle yapıyor dendiğinde;hoca - onlar benim çalageldiğim yeri arıyorlar. Demiş bana o fıkrayı anlattı bu dize;
herkez yitik bir sevdanın ardından bu dizeyi anlatmaya,bu acıyı ifade etmeye çalışırken sen bir dizede anlatmışsın..Yüreğine keskin kalemine sağlık...