Yalnızlık
Son güncelleme: 11.07.2006 10:46
-
Yalnız geçen günlerde anladım,
Terkedilmişliğin çirkinliğini.
Hiç yalnız kalmadığımdandı belkide,
Bilemiyorum ama, Yinede yalnızlığı yaşıyorum.
Belki sende benim gibi yalnızlığı yaşıyorsun,
Ama benim gibi acı çekmiyorsun.
Çünkü ben sevdiğimden,
Çünkü ben senden,
Çünkü ben herşeyimden,
Çünkü ben benliğimden uzaktayım
Şimdi ben Gülnar'da
Şimdi ben mersin in bir ilçesinde,
Belkide bir dağda yaşıyorum yanlızlığı.
Dahası sevdiğim,
Senden,
Benliğimden,
Herşeyimden uzaktayım.
Evimin kapısından her içeri girdiğimde,
Yanlızlığı görüyorum içeride.
Yorganın altına her girdiğimde,
Sensizliği görüyorum düşlerimde.
İşte,
İşte yine bir sabah kalktım,
Kahvaltımı yaptım,
Demir kapımı çektim,
Demir kapımın asi sesiyle belkide,
Komşularımı uyandırdım.
Belkide daha önce uyanmışlardı.
Daha sonra okula gittim,
Okulda çevreme baktım,
Ama aradığımı bulamadım,
Çünkü sen yoktun,
Çünkü çok uzaktaydın,
Çünkü hayatımdaki tek kız,
Çünkü deniz gözlüm,
Çünkü mavişim,
Sen yoktun.
Bir süre sonra başlayan derste,
Seni düşünmekten yine vazgeçemedim(yani dersten yine bir şey anlamadım)
İşte dersler yine bitti,
Yine evimin demir kapısına doğru yürümeye başladım.
Bu yol sanki yürüdüğüm en uzun yoldu(esasında yüz metre)
Çünkü bu yolda birtek şey vardı aklımda,
Oda sendin,
İşte yine demir kapı,
Ve demir kapımın asi sesi,
içeri girdim,
Yine aynı oda,
Yine yalnızlık.
Ve sonra teyibimi açtım
Kitaplarımı sağa sola saçtım(zaten benim için pek bir anlam taşımıyorlar içlerine sana yazdığım yazılar dışında)
Teyibimde onur akın ın asi ve mavi adlı şarkısı çalıyor,
Bu şarkıda beni yine düşündürüyor,
Düşünürken ocağın üstündeki yemek ise yanıyordu.
Günler geçtikçe,
Yalnızlığı sevmeye başladım galiba,
Ama ben sensizliği sevemiyordum.
Sensizlik aklıma geldikçe hayatımdan bıkıyordum belkide.
Evimin küçük odasına bakınca,
Herşeyimin olduğunu fark ediyorum.
Yatağım,
yorganım,
klimlerim,
Dahası duvarlara ismini yazıp yapıştırdığım kağıtlarım.
Ve Yavuz Bingölün Kara Tren türküsünü çalan bir teyibim,
Yani herşeyim.
Birtek;
Deniz gözlüm
Mavişim,
Hayatımın tek direnci,
Yaşama kaynağım,
Yani sen yoksun.
Hiç birşeyi özlemiyorum,
Seni özlediğim kadar,
Belki birgün sende benim durumuma düşersin,
Sende herşeyin değerini anlarsın,
Sende yalnızlığı yaşarsın,
Sende deniz gözlüm,
Sende
Birde;
Birde otagardaki halimizi düşünüyorum,
Sana sarıldığımı düşünüyorum,
Senin neden ağladığını,
Sana ilkkez bukadar yaklaştığımı,
Aslında senden çok uzaklaştığımı düşünüyorum.
Deniz gözlerini,
Senin güzelliğini,
Mavişimi düşünüyorum,
Birde bu şiiri niye yazdığımı düşünüyorum,
Ve artık birtek şeyi düşünmüyorum
O DA YALNIZLIK
9 EKİM 1999 MERSİN GÜLNAR
çok hoş bir şeyi yüreğine sağlık -
@özlems_o ve @stormysea beyendiğinize sevindim okumak ve cevap yazmak zahmetini gösterdiğiniz için ayrıca teşekkürler
- Yalnızlık Konusuna Benzer Konular
- Ayrilik kadar ayri..yalnizlik kadar yalnizim.. 07.07.2004
- Yalnizlik Macerasi 15.07.2004
- Bitmeyen Yalnızlık 17.07.2004
- Yalnızlık Kaderimmiş 19.07.2004
- Sensiz Gecelerde Yalnızlık 24.07.2004