Gelmez Fatih'im gelmez...Ama bazen yürekte taşınanın büyüklüğünden dolayı yüzüstü bırakmak zorunda kalırsın kendini.Aslında yüreğini yüzüzstü bırakmış gibi görünsende hiçbirşey göründüğü gibi değildir!
Yüreğine sağlık kardeşim...
Şu hayat dediğimiz şey ne garip değil mi?Bir bakıyorsun en sevgilisi sensin...Bir de bakıyorsunki tek düşmanı oluvermişsin!
Aslına bakarsan nesli belli olmayan bir duygunun tek kurbanları değiliz
Bilmemki şimdiye kadar kaç kurban seçmiştir kendine ama bir bayramını daha bizimle kutladı!!!
Ben bir kalemim sen ise beyaz kâğıt,almış hayat beni eline ve yazmış senin kalbine
Şimdi söyle bana; o kalpte kalmak mı (k)olay yoksa yazılanları taşımak mı?
Gülümse hadi.
Hadi gülümse
Belki bu şehre bir film gelir
Gözyaşlarının hesabı ona kesilir!
Kırmışlar dalından gülü
Gül paramparça olmuş
Kurumuş,solmuş...
Gül sessizce ''ölüyorum'' demiş
Gülü koparan da ''biliyorum'' demiş!
Ve devam etmiş:
Ama sen birşey bilmiyorsun
Sen solacağın zaman kopardım seni
Kopardım ki kurumadan yeni güller açsın dalların...
Hiç durmadan yeşeren sevdam
Ben gülünü değil dalını sevdim...
Kandırmışlar sevgilim bizi!
Sonbaharmış ilk bahar bildiğimiz...
İçimizde ateş yanarken kış yaşıyor hayallerimiz...
Üşüdüm,üşüdüm sevgilim yokluğunun gölgesinde!
Hani birde sevenler su üstüne yazı yazar derlerdiya
Hep su üstüne yazı yazmamızı istemişler bizden
Aslında inanmışız bu yalanlara
Ama gerisini düşünmemişiz
Ve şimdi gözyaşımızla yanaklarımıza yazıyoruz hiç silinmeyecek yazıları...
Alın yazısı dedikleri de bu olmalı!
Onu da yeni öğrendik...
Bir şarkı söyle bana başın omzumda
Gözlerim kapalı dinleyeyim büyülü sesini
Sende sakın gözlerini açma
Açma ki görme seni gözyaşlarımla alkışladığımı...
Kalbinden aldığım sevda buğsesini
Gökyüzüne savurdum bugece
En parlak yıldızı seç kendine
Ona bak ve gülümse...
Ne garip şu insanlar!
Mutlu olacak bu kadar çok şeyi nerden buluyorlar?
Aslında herşeyi biliyorlar
Ama gerçekleri saklıyorlar...
Hem rüzgârdan korkuyorlar
Hem de peşine takılıp gidiyorlar
Hem bulutu sevmiyorlar
Hem de yağmurda yürüyorlar!
Ne garip şu insanlar!!!
Ne garip şu insanlar!
Hem mutluluktan ağlıyorlar
Hem de canları acısa gülüyorlar!
Bir bakmışsın güvercin misali mavi umutlara uçuyorlar
Bir de bakmışsın ki kartal olmuş güneşi gölgeliyorlar!
Bir bakmışsın Ay'a deli gibi hayran kalıyorlar
Bir de bakmışsın ki geceden nefret ediyorlar!
Ne garip şu insanlar!!!
Göz,görmek için verilse idi insana
İnsan göz göre göre basar mıydı acıya?
Ne güzel şey insan olmak
Ve insanca acı çekmek ne güzel şey...