sessizliğimi içiorsun yine bu gece
cıkar feryatları haydi haykır dizelerinde
vazgecemezsin yazmaktan
kolaysa gecir sözü kalemine
akacaktır bulduğu yollarca sevdiğine
Kalemimin ucu kırık bu gece,
Açmadım haykırmasın aşkı diye,
Bir dost gelmiş misafirliğime,
Tahtadanda olsa haykırır kalem,
Sevdayı bu gece.
yazamasanda kırık kaleminle
akıt gözyaşını defterine
şimdi kızıp öfkelensende sevdiğine
gün gelir bağışlarsın
sana bu yaşattıklarına ,gecelerce...
Ben kimseye kızmadım,öfkem kendime,
Kabus dolu olsada düşlerim,
Hiçbir zaman bitmez yüzümde gülüşlerim.
Bir kırık kalem,bir yırtık kağıt,
Anlatmaya yeter beni,kimseye yakmam ağıt.
kızamam tabi baskasına
ben bunu hakediorum
el kadar yürekte
içime sığmayacak aşk yaşıorum
Toz-pembe yaşamadım ben bu aşkı,
Rengarenk gökyüzü yarattım,yokluğunda,
Zannetmeki bana bu sevda bir yüktür,
Gülüm senli ama sensiz bir aşk bana ödüldür.
Okuyan gözlerine sağlık arkadaşım,Aşk-a can arkadaşımın ziyaretleri boş geçmiyor sayfamı,güzel yüreğinden dökülenleri paylaşıyor bizlerle.Ee sen yazmıyorsun bikaç gündür?
Boş hayallerde dolaşıyorum işte,
İsmin şarkı olmuş dilimde.
Biraz ağır geliyor,titretiyor dudaklarımı,
Umutlarım üşümekte sevgili,
Sen bir beden büyük geldin bana.
Her yanım sen taşıyor.
Tak tak tak vursunlar beni,
Olmadımı,yağlı urganlara çeksinler beni,
Yetmedimi,ölmeden gömsünler beni,
Yar yinede alamazlar yüreğimden seni.
Bak dinle,sevgili,ölümün sessizliğini,
Nekadar güzel değilmi?
Senli sevdalarda geziyorum işte bu sessizlikte.
Bak,birazda yanık kokusu var,
İşte en sevdiğim koku bu.
Sevda yanığının kokusu.
dostumsun, görmedin kendini ,övdün hep beni
dostumsun , zor anımda tuttun elimi
dostumsun ,tuttun verdiğin her sözü
dostumsun ,sayılıdır cevremde sendeki gördüğüm bu özü
Ne mal isterim,ne mülk,
Götüreceğim birşey yok içinde,
Onlar bu dünyanın yükü,
Can-ı gönülden dost isterim,
Yüzünü güldüreyim,yüzüm gülsün,
Derdimi anlatayım,derdin dinleyeyim.
Gariptir bu can,dünya servetine,
Zengindir bu can dostluğu bilene.
doğ güneş gibi karanlıklara
sen dost ol her cağırana
seni canı yürekten anlayana
ekmeği paylaşır gibi
böl yüreğini bin parcaya
seni canı yürekten anlayana...........
Kinle doğmadım ben,nasıl kin beslerim?
Masumca ağlardım,anamın kucağında,
İşte orada tattım ilk aşkı-sevgiyi,
Orada öğrendim karşılıksız sevmeyi.
Neden değişeyimki bir zalimin zulmüne?
Söylesene dostum,değişirsem eğer,
Bir farkım kalırmı,insan sevgisi olmayan hainden?
Senki benim kardeşim oldun,gün geldi beraber ağladık,
Ama bunu hiçbir zaman görmedik,hissettik,
Dünyayı o kadar küçülttük ki!
Ayrı diyarlardada olsak,beraber attı yüreklerimiz,
Tüm acılara,tüm umutlara,tüm mutluluklara.
Ben bundan memnunum,
Ben senin gibi bir kardeş kazandım.
Almış yükünü düşmüş yollara,
Meze olmuş beş para etmez dillere,
Yüzü gülmemiş ömründe bir kere,
İsyanlar ne çare değişmezki kader.
acılar raksederken beynimde
kan canakları oturmuşken gözlerime
yanımdaydın her an benimle
dosttan öte yüreğinle.....
Bu yüreği boşa taşımadım ben,
Hakedene veririm,korkmam ölümden,
Bana can kardeşliği etmiş,
Yürek dağarcığına dost sevgisi yazmış,
Güzel arkadaşımı canımdan öte bilirim.