şiirlerinize yorum yapmak zor affınıza sığınarak okuduğumda paylaşımlarınızı hissettiklerimi yazmak istedim yorum olarak kabul edin lütfen yüreğinize sağlık.
geceleri yaşarım ben katran karası geceleri
gün başladığında ölür ruhum bilirim sensizliğe esir
güneş doğduğunda kaybolur hayalin boşalır odam
geceleri yaşarım ben karanlık soğuk
güneşi istemem bilirim buzdandır kalbin
erirsin yitik düşlerimde
oysa yakmak isterim yüreğini
dokunup tenine ısıtmak isterim bedenini
sevmek hasrete gebe kalmakmış
hergün özlemi doğurup yokluğunda öldürmekmiş seni
sevmek zormuş gecelere sığınıp idam etmekmiş gülüşleri
acılar içinde kıvranırken büyüyorsun gözlerimde
buzdan kalbine dokundukça ellerim
sarıyor soğukluğun ruhumu
ben geceleri seviyorum soğuk ve sessiz
yokluğuna esir sensizliğe sevdalı güneşşsiz günleri seviyorum...
Güneş dağların arkasında kayboldu sevgilim,
Sen mi yarattın bu dağları?
Koşamıyorum artık ardından,
Sen mi uzattın bu yolları?
Sabrım sana sabıkalı,
Yüreğim bu sevdada müebbet yemiş.
Söz verdim sana ağlamayacağım diye,
Ama yüreğimin hakimi ben değilimki!
İçin için kanar sana,kor ateşler içinde yanar sana.
Güneşle Ay gibiyiz biz,
Kavuşması imkânsız.
Ama birbirine tutkuyla bağlı iki hayat ışığı.
Ruhum ihtiyarladı sevgilim,
Sen gençliğimi de aldın gittin.
M.K.(OPARETÖR)
Eh..ne söyleyim,ne deyeyim işde sensizim...
O,dağları,aranları ardınca gezdim bele...ellerim hep uzandı...sana,
Evet kovuşmamız imkansız....biliyorum...
Ama ne edeyim....seni seviyorum...
Bu ayrılık yaktı beni..sızlatdı,ağlatdı beni...
Varlığını hiss ederken,yokluğun yandırdı beni...
Evet 29 yaş nedir ki,viran oldu gencliyim...
Genc iken param-parca oldu ümüd dolu arzularım...
Şimdi ne halerdeyim...derdimi deyecek biri yok...
Beni anlayacak halime yanacak bir kimsem yok..
Yok..senin ruhundan başka...bir kimsem yok..
Beni senden başka kim anlar ki sevgilim...
Bizi bizden başka kim anlarkı kim...?
Sana söz verdim ağlamayacağım....olmadı canımın içi...
Sensizliye...yokluğuna dayanamam artık...
Götür beni senli dünyamıza...
Apar beni o cennet dolu mekanımıza...canımmmmm...sevgilim...
Apar beni sana o kadar ehtiyacım var ki...götür beni olduğun yere..
...............Ömrüm.................
Kalamin susmasın canım Abim....çok beyendim şiirlerini...her zaman ki,kibi...güzel...
O güzel yüregine...kalamine..duyğularına..hörmetle sağlıklarımı dileyrem...Abim...
Yazdığın bu şiirler için can gönülden...teşekkürler ablasının bircik Abisi..
Can arkadaşıııımm benim sayfam değil burası bunu bil öncelikle.Dualar güzel yüreklere olsun.Sizlerin güzel eklemeleriyle ayakta duruyor bu sayfa.Ama sen artık yazmıyorsun yürek sesini bu ortak sayfamızda.Diyceksinki sende yazmıyorsun;ben bu aralar tıkandım biraz ama bu akşam yazmaya çalışacağım,bakalım neler birikmiş dost heybemde.
Ablaaammm,abisinin biricik Ablası,senin güzel yüreğin ve küçüğünü koruma ve kollama duygun olmasa ben nasıl dayanabilirimki bu kadar ağır yüklere bilirmisin sen?Elbette bilirsin,çünkü sen Ablasın.Güzel yüreğine sağlık Ablamm yine güzelliklerinle dolmuşsun sayfamıza.
Şems-im-sen duygusuna insanı ister istemez kaptıran arkadaşım,kaleminin değerini yüreğindeki güzelliklerden alan arkadaşım sen hep yaz emi,çünkü sen güzellikleri yazıyorsun herdaim.
Emrem güzel yürekli kardeşim bak bende senin için neler yazacağım,hatam olursa sende affeyle.
Eyyüp sabır ile çıkmış yola,
Hızır bereketini sunmuş insanlara.
Ben ne Eyyüb'ün sabrını taşırım,
Nede Hızır'ın bereketine sahibim.
Ben sadece garib bir yüreğim,
İçine sığdırmaya çalıştığım senle.
Ağlama gönlüm,ağlama,pişmanlığa yer yoktur sevdada.Sevdasına yar kokusunu saklamış bir gönülde en büyük derdi kavuşmak olan bir yüreğin son çırpınışıdır,hüzün kokulu melodiler.Aç ellerini ve koy yüreğimi içine,bak hadi senin için ne söylemekte:
Can dediğin nedir be Gülüm?
Yar uğruna vermeye hazır olmadığın müddetçe.
Sevdasına uykuları kurban edip,
Geceleri mesken tutmadığın müddetçe.
Sözlerin yaralasada beni,
Bakışların parçalasada kalbimi,
Bu gönül kanmış sevdaya.
Sözlerinin,gözlerinin gücü yetermi unutturmaya?
Sevdayı ilmik ilmik kalbime işleyen sen,
Senden habersiz seni düşleyen ben.
Ben deli,ben divane,kapılmışım senin yeline,
Kör bıçak olsada sevda,
Duasız bırakırım Gülüm,kendimi senin ellerine.
Al hançeri parçala kalbimi,
Sensiz atacağına dursun daha iyi.
Yüreğin yetermi böyle bir sevdaya,yoksa korkup atarmı kendini günübirlik kaçamaklara?Sevda senin bildiğin gibi hafiften bir dokunuş değildir bakışlarda.Sevda;kalpteki hüzündür,akıldaki sustur,gözdeki nurdur.Sevda;bensiz bir yürekteki korkusuz bir yolculuktur hiç bitmeyecek olan.
Hadi dışarı çık bu gece,bir nefes al göğün ayazında,sessizliğin büyüsünü boz,kimsesizliği oynayan sokakta.Kaldır kafanı gökyüzüne ve bulutların arasından görmeye çalış yıldızları.Eline bir taş al ve kır,geceyi aydınlatmaya çalışan sokak lambalarını.Ne hakları varki karanlık gecede sessizliği bölen seni işaretlemeye!Sanki şikâyet eder gibiler;işte orada,görüyormusunuz nasılda yanıyor bir hayırsıza,nasıl dayanıyor bu kadar acıya.Göstermesin çektiğin acıları bitkin kaldırımlara.Biliyorsun değil mi karanlıklarda yürek dökülüverir ortaya.Kır hadi tüm lambaları,dökmesin yüreğini ortalıklara.
Bu gece seni ziyarete geleceğim,
Kapına bir demet kırmızı bir gül bırakacağım.
Sakın soldurma o gülü,
İçine yüreğimi koydum.
Adımların hızlı olmasın,ama ayakların sürüklesin seni istediği yere.Çünkü sen hükmetmeye çalışırsan mahkûm olursun geri dönüşlere.
Cesur olmaya çalışma sakın,cesaretin girdiği düşüncede korkular ağır basar ve hükmünü yitirir ayaklar.Sen sadece gülümse geceye ki seni dost bilsin.Anlamasın ondan korktuğunu.
Merak etme solmaz gece ayazlarında,
Dedimya içinde deli bir yürek var,
Geceler sever deli yürekleri.
Kimbilir belkide sabah eline dahi almazsın,
Parçalayıp bir çöp tenekesine atarsın.
Olsun,geceyi kapında geçirdiya
Varsın ellerinde kurusun.
Arkana baktın mı yoksa?Sakın bakma,pişmanlıklar bekler seni orda.Canın çok yanar ve seni hiç acımadan vurur isyanlar,sakın arkana bakma,gerekirse kaybol karanlıklarda.Ayakların sürükler seni gitmek istediğin yere.Yolun sonu bir çıkmaz sokakta bitti değil mi?Her zaman öyle olur,yol arama artık.Sevdanın çıkış yolu varmıdır ki sen çıkmaya çalışırsın girdiğin karanlık yürekten.
Yansın umutlara sarılan hayallerim,
Tutmasın resmini ellerim.
Adını anmasın,lâl olsun dillerim,
Kelebek misali bir günde solsun gitsin bedenim.
Anlamını yitirsin bu dünyaya gelişim,
Ruhum sevapları unutsun,hep günahlarda gezinsin.
Sırat köprüsü ağırlığımla yıkılsın,
Bu dünyada bir seni sevdim,
Diğer yaşamda da başımın belası olasın.
Ben senin sayende yaşamayı unuttum,
Söyle şimdi;
Aşk herşeyi affeder mi?
müzik,resim ve sözler hepside harika.yüreğine ve emeğine sağlık dostum.
Aşk her şeyi affedermi???
çok güzel ve sıkça sorulan bir soru...
kimine göre evet kimine göreyse hayır.
sende gayet güzel anlatmana rağmen bu sorunun cevabını bulamamışsın dostum...
Ayaz dostum,aşkta af diye birşey yoktur.Çünkü ortada affedilecek veya hata olabilecek birşey yoktur.Aşk,karşındaki insana karşılıksız ve çıkarsız bir teslimiyettir.Aşk,günümüzde kullandığımız kadar basit bir kelime de değildir.Hani derizya;ağzı olan konuşuyor,diye.Aşk şimdiki gönüllerde dilin üzerine yapışmış sadece ve yüreğe bir türlü inmiyor.Aşk,bir teslimiyettir-pişmanlık değildir.Aşk bir varoluştur-ölüm değildir.Aşk,cennetle cehennem arasında dolaşmak kadar ağırdır ve yürek tayin eder hangisine gireceğini.Güzel yorumun için teşekkürler.
Ortalık toz-duman,
Son bilet bize ayrılmış,
Topla pılını-pırtını,
Gidelim buralardan,duman üzerine çökmeden.
Giyin ütülü takım elbiselerini,
Cebine koy bir avuç umut parçası.
Geride bırakma zalime meyledecek gözyaşını,
Gidelim buralardan,gözün nuru sönmeden.
Zamanı tutamazsın elinde,
Kavrulursun gençliğinin ateşinde,
Güneş,dünyayı herzaman aşk ile ısıtır zannetme,
Gidelim buralardan,karakışlar seni esir almadan.
Gidelim buralardan deli gönül,
Birde bakmışsın bitmiştir ömür.
Fırtına sert eser çabuk diner,
Ardında onarılmaz enkazlar bırakır,
Gidelim buralardan,son bilet tükenmeden.