Haklısın...Evrenin temizlenmesi için tek ihtiyacı olan şey sevgidir.
Din,dil,ırk farketmez,Yaratan tek olduktan sonra ve Yaratan çok sevgi verdikten sonra sevgiyi kısmak bizlerin ne haddine!
Şairin en büyük sermayesi taşıdığı sevgi dolu kalbi
Bilinmese de kadri,gönül hep bir umut pervanesi.
Bir tanesi,can tanesi,nur tanesi
Sevgiliye hitap değildir bu
Bu sadece kalp sesi.
Kahve ikram edeceğim sayfayı henüz açmadım.Aslında açmıştım ama uzun süre yazmadığım için kapanmış ve güzel bir sunumla yeniden açacağım.Bunun için de zamanımın bol olması lâzım.Çünkü ilk olarak uzun bir hikâyeyle başlayacak sayfam.
Benim değil ama sürekli beni rahatsız eden bir ihtiyarın hikâyesi olacak.Öyle gözle görünen biri değil ama gönül gözünün bir türlü elinden kurtulamadığı bir adam bu adam ve adam gibi seven bir adam.Çok hüzünlü bir hikâyesi var.Kapanan sayfamda bir hikâyeye başlamıştım okudunuz mu bilmiyorum ama bu onun hikâyesi.Aslında farklı bir hikâye olarak başlamıştı ama sonra bir yerlerde yollarının kesiştiği bir Zeynep-Yusuf hikâyesi olacak gibi.Şu anda sadece hikâyenin kaba taslak görüntüleri var zihnimde,bakalım yazmaya başladığımda neler çıkacak ortaya!
yok okumadım.. zeyneple yusuf derken deli yürek dizisinden bahsediyosan baya ağır abi hikayesi olacak... sabırszlıkla bekliyorumm... eminim şiir tadında bir hikaye olacak...
Aslında benim de sevdiğim bir diziydi Deli Yürek ama öyle bir bağlantı kurdunuz ki yazacağım hikâyeyle dizi arasında inanamazsınız!Çünkü gerçekten deli bir yüreğin hikâyesi olacak.İnşallah yazmayı becerebilirim!
Evet ama hiçbiri aklımda değil.Tek hatırladığım deniz kenarında birbirleri için söyledikleri sevda sözcükleri...Filmin bir sahnesinde böyle geçiyordu Zenep'le Yusuf'un kavuşamadıkları birbirlerine duydukları hasretleri...