aşkım...
aşk kadınım...
yüreğimdeki suskunluğun sebebide sensin...
gözbebeklerimdeki tek damla yaşında...
içimdeki tüm burukluklarında sebebi sensin...
ama yaşamamın sebebide sensin...
tüm nefes alış verişim senden dolayı...
hayata tutunuşum...
ölümle yaşam arasındaki ince çizgim oldun benim...
tutunduğum dalım...
haa birde sol yanım....
umarsızca sevdiğim
hayran olduğum
sensin kadınım
ve tüm benliğimle aşık olduğum
aşkım
sanadır bu seslenişim
Aşk-a dır serzenişim
yüreğim bin parça yokluğunda
sesini duymadığım an kahroluyorum
gözbebklerimin damarları çatlıyor sanki
sanki kalbim yerinde yok gibi geliyor
ne yaptın sen
giderken sol yanımıda yanındamı götürdün
sana sesleniyorum yüreğimin sahibi
ağlayışlarım,yakarışlarım
içimden can gidiyor sen giderken
damarlarımdan kanım çekiliyor
üstümü kara bir toprak gibi örtüyor yokluğun
ve içimi yakıyor soğukluğun
aşkım
sensiz olmuyor bu beden
bu can sana muhtaç
tenine,dokunuşuna,öpüşüne ve içten sevişine
bir gülüşün yeter dünyaları yakmaya
bir busen yeter beni benden almaya...