oyy güzel arkadaşım,ne mutlu bana insanın bir başka duyguda kendini bulması,
kaleminden bize , bizlere içimizdeki hengameye rağmen bir şeyler sunması ,
bence önemli hayatı , yaşamı , duyguyu ifade edebilmek adına
Varlıkla ,yokluk Arenası bu dünya
Kendi zindanlarında yaşıyor yürekler , öyle ki..!!
Bu mapusluk hiç bir şeye benzemiyor,hiç bir şeyle ölçülmüyor.
Her yer sana serbest,demir parmalıkları güneş ışığından
Ama... gel gör ki, içimizde bekler gardiyan
Geceleri bitmez,gündüzleri her dem hezeyan.
Duygular kısa görüş günlerinde hep bekler bir yakınını
Ha geldi...haa gelecek bitmek bilmeyen anlarını.
Ne bir çift göz vardır bakabileceğin ,
Ne de, çalan telefonda kısık bir nefes
Ne bir çift söz vardır gönlünün güleceği,
Ne de, can veren bir ses.
Dar alanda kısa paslaşmalar vardır ,uzun adımlarla kısa yürüyüşler
Tepedeki ylıdızlarda asılı kalmıştır artık tüm gülüşler.
Bir de...Gönlünü devşirebildiğin ya sabırlı tespihler.
Varlıkla ,yokluk Arenası bu dünya
Vuran vurana...Kıyan kıyana
Almış başını gidiyor dört nala...İnce hesaplar,ince işler,
Ve...Dünya yı zindan yapanlara benden, inceden ince serzenişler.
Dar alanda kısa paslaşmalar vardır ,uzun adımlarla kısa yürüyüşler
Tepedeki ylıdızlarda asılı kalmıştır artık tüm gülüşler.
Bir de...Gönlünü devşirebildiğin ya sabırlı tespihler.
Harika olmuş, küçük bir çocuk gibi şiirin, tomurcuklar açmış yüzünde, yatıyor dünyanın hüznünde.. Eline sağlık..
Hani hayatın bam teli var ya,
İşte çıkar ayak ona öyle bir bastım ki,
Kainatta yankılandı nihavent makamı çığlıklarım
Her notasından ayrı ayrı seslendim geceye,
Ve Ay küstü,yıldızlar söndü,sabaha yüz sürdü
Aydınlığıma,ışığıma ket vurdu zaman...
EyvAllah,yaşanmış..yaşanılmamış her bir an.
EYVALLAH...
Hani hayatın bam teli var ya,
İşte çıkar ayak ona öyle bir bastım ki,
Kainatta yankılandı nihavent makamı çığlıklarım
Her notasından ayrı ayrı seslendim geceye,
Ve Ay küstü,yıldızlar söndü,sabaha yüz sürdü
Aydınlığıma,ışığıma ket vurdu zaman...
EyvAllah,yaşanmış..yaşanılmamış her bir an.
EYVALLAH...
Bir garip boşluk içimde..
Suskunluklarımı biriktirdim sessizce..
Ve artık mutluluk kokan gülüşlerim yok yüzümde..
Bir yorgunluk taa içimde..
Vazgeçmişliklerim var vazgeçemesem de ..
Kaderden bir bekleyiş olmayacağını bile bile..
ama yine de ümitleniyor insan ışte..
Anlamıyor ki yürek..
Söz geçmiyor ki ne kalbe ne kadere ..
Dedim ya suskunum bu günlerde...