Dumanlı Sevdam

Son güncelleme: 10.04.2011 20:58
  • hükmünde can
#30.03.2011 22:25 0 0 0
  • şeyda
#30.03.2011 22:28 0 0 0
  • an
#30.03.2011 22:30 0 0 0
  • Elleriniz var olsun arkadaşım...hepsi menalı şiir ve sözler...
    emeyinize saglıklar dilerim...
#30.03.2011 22:33 0 0 0
  • hepinize teşekkür ederim görüşleriniz için...
#30.03.2011 22:36 0 0 0
  • biz teşekkür ederiz bu deli boran satırlar için,hiç durmasın duygu seliniz:)
#30.03.2011 22:55 0 0 0
  • yaşadıkça yazarım, yazabildikçe de yaşarım... sağolun...
#30.03.2011 23:04 0 0 0
  • kimliksiz
#30.03.2011 23:06 0 0 0
  • DİLEK
#31.03.2011 13:29 0 0 0
  • Cok güzel kelmeli şiirler arkadaşım....Ellerine saglıklar dilerim...SUPER
#01.04.2011 02:47 0 0 0
  • YAZGI
#01.04.2011 12:18 0 0 0
  • LEYLA İLE MECNUN'A
#01.04.2011 13:55 0 0 0
  • teşekkürler korkmaz yüreğine sağlık kalemine kuvvet arkadaşım...
#02.04.2011 11:00 0 0 0
  • TEŞEKKÜRLER KARDEŞİM...
#02.04.2011 14:44 0 0 0
  • eyvALLAH...
#02.04.2011 17:04 0 0 0
  • anılar mı ! yok başka türlüylü. kara deliğinde kaybolacaktı bir anda şuurum..anılar olsaydı keşke omzunda taşıdıkları.ne kadar kötü olabilirdi ki !. mırıldanır gibi yaptı ıslanan dudaklarından damlalar hızlıca aktı..belki de aklını işgal eden isim kırıntıları olmalı.hepsinden bir iz kalmış yüreğinde mutemadiyen titreyen..dizlerinin bağını çözen, ellerini yabancılaştıran bir meçhul gölge pusuda gözetlemekte sanki..kadın değil elbet; ya zaman yada mekandır ateşinde yanan.. gözler, bakanı yakacak kadar soğuk; etrafı devamlı kollayan bakışlar karanlık... adı konmamış yada konamamış bir ümitsizliğin bezginliğiyle aheste ve vurdum duymaz yürüyüşünü devam ettirdi. sıfatların yetersiz, zamirlerin yetim kaldığı bu adam, caddenin köşesinden döndüğünde bakışlarımın esaretinden kurtulmuştu.

    Anlatabilmiş midir kendini dünyaya yada insanlık anlamaya çalışmış mıdır .kendi insanlığımı düşündüm soluksuzca. ölçüsü olmalı mı selam vermenin yada haklı mıyız aldatılma korkusuyla yıkılası duvarlar örmekte gülümsemeye. elimde soğuyan kahvenin kokusunu hatırladım.işte bunun gibiydi yaşamak da ; sıcaktı, yudumlarken içimi eritecek kadar da güzeldi . sadece nefes almak değildi yaşamak ; kahve gibi yalnızlığa itilmemeliydi yoksa sonrası hayatın özetiydi. zamanla soğuyordu hayat bizden ve çirkinleşiyordu tadı. Belki bugün olmayacak ya da yarın! Ancak o gün gelecek ve cezası da her sabah doğan güneş olacak hepimize.

    Önüne bile bakamayan bu adam, zihnimin bulmacaları arasında yerini hak etmişti.
    Halen aklımın bir köşesinden doğruca vicdanıma gezintiye çıktığını hissederim.

    nasıl güzel,nasıl derindi çok teşekkürler,vurdu vesselam...
#02.04.2011 21:40 0 0 0
  • söyle
#03.04.2011 00:20 0 0 0
  • BİR RESİM
#03.04.2011 00:23 0 0 0
  • YİNE SEN OLACAKSIN!
#03.04.2011 00:26 0 0 0