Dilara değerli arkadaşım;birşeyleri kaybetmeyince değerini bilemiyoruzki,galiba bu da insanın doğası gereği böyle oluyor.Ama yinede elimizdekilerin değerini bilmeye çalışmak galiba eninde sonunda kaybedeceğimiz şeylere biraz daha az üzülmemizi sağlayacaktır.Bence en önemlisi insan olmamızın değerini bilelim ve ona göre hareket edelim,işte o zaman kaybettiğimiz şeylerde söndürdüğümüz umutlarımız herzaman yeni kazandıklarımızın ışığı olacaktır.Bu güzel paylaşım için teşekkürler,paylaşımı resmeden ellerinize sağlık.
Canım Arkadaşım Operatör;
Çok haklısınız, insanoğlunun yaradılışı böyle.
Tabiat kanunu diye boşa dememişler.
Mümkünatı varken kıymet bilmeyiz.
Halbuki arada bir hatırlasak, belki ilerde bu
derece üzülmemize mani olur ve bile bile de
her zaman yine aynı hataları yapıyoruz.
Cevaplayan ellerinize, okuyan gözlerinize sağlık.
Kıymetli yorumunuz için candan teşekkürler
Sığınak Canım Arkadaşım;
Ana gibi yar olması imkansız zaten.
Bülbül bile altın kafeste „Vatan'ım" diye
bağırmış Ya ben ne diyeyim?
Şu gurbetin kahrını çeke çeke
(Şimdi susma zamanı)
Ellerine sağlık, candan teşekkrüler
Çok güzeldi gerçekten.. Yazan kalem Oktay Rıfat' ın yüreğine sağlık...
Bu güzel sunumla şiir bir başka güzel olmuş...
Kullanılan fon müziği ve resimler bir harikaydı.
Emeğine sağlık sevgili Dilara66...
Sevda yeli Canım;
Evvelâ nikiniz çok güzel
Okurken bile içim kıpır kıpır oluyor
Evet şiir çok güzel, Oktay Rıfat; rahmetli
Şair'imizin ruhu şad olsun. Bu şiire fon
müziği ararken o müzikte birşeyler buldum
Adlandıramadığım, içimi hüzünlendiren
(şimdi susma zamanı)
Kıymetli ellerinize sağlık, gözleriniz nurlarla dolsun
Candan ve binlerce teşekkürler
hayatta hiç bir şeyin kıymetini bilmiyoruz...ölümün eşiğine gelince yaşamı hastalanınca sağlığın değerini anımsıyoruz...çok güzeldi...teşekkürler paylaşımınız için hayırlı bayramlar dilerim şimdiden.