Emegine yuregine saglik dalgacii. Cok guzel, yazilarin cok akici geliyor. Hele su son 3 yazinda farkli bir durum sozkonusu. Dizeler kalem ile kagida yazilmiyor da, sanki karsinda, yaninda birisi oturuyormus gibi, ya da bir yolculuk esnasinda yanibasinizdakine konusuyor gibi, ozel bir o kadar da guzel soylemler hissettim. Paylasimlarin zevkli. Tesekkur ederim...
ben teşekkür ederim nermin beğenmene sevindim gerçekten elimden geldiğince düşüncelerim i hep sıradan kelimelerden uzak tutmaya çalışıyorum
ve bu sayede kimse alınmasın can sıkıcı moral bozucu yazıları ortaya koymuyorum
eski yazılarımdaki gibi
yine bir kış akşamında seni düşündüm penceremin kenarında çayımı yudumlarken
kar yağıyordu her zamanki gibi soğuktu birazda hava
ama evin içinde olduğum için pek etkilenmiyordum havadan
rüzgar çok şiddetli esiyordu uğultusu korkutucuydu
saat ilerledikçe içimde bir heyecan bir sıkıntı oluştu ama neden bilmiyom bir anda
seni gördüğümde de aynı heyecan oluyordu ama sıkıntı olmadan
bir an sen geldin aklıma tekrar başka bir şey düşünürken şimdi kapı çalsa sen gelsen dedim
yalnız ım her zamanki gibi evde heleki bir kış akşamında ne olacağı belli olmaz
yatağa uzandığımda sadece gece lambası yanıyordu tavana baktım boşluğa daldım seni düşünürken
garip bir şey benim için seni düşünmek her zaman düşünüyorum ama her düşündüğümün sonrası neden düşünüyorum seni diye tekrar düşünüyorum
oysaki sen hiç bi zaman olmadın sadece düşlerimde hayalini kurduğum biriydin
belki vardın ama benim hayatımda değil belki başka bir ülke de belki de yan komşumdun bilemiyorum
sabah oldu rüzgarın şiddet i azaldı dışarı çıkmaya biraz yürümeye karar verdim
ama hava çok soğuktu bir an düşündüm içerde kalıp biraz televizyon veya başka bir şey yapmayı
karar verdim çıkıyorum dışarı giyindim montumu şapkamı taktım düştüm yollara
sakin sakin yürüyordum yerler kar buz içindeydi sahile indim hiç kimse yoktu
resmen in cin tek kale maç yapıyordu (: hehe
deniz e baktım çarşaf gibi martılar bir kum tepesi bulmuş üstünde duruyorlardı
onları seyrettim biraz sonra tekrar yürüdüm arasıra gittiğim cafeye girdim bir fincan çay içmek için
bir fincan çay söyledim çay içerken bir arkadaşım geldi haliyle oda üşümüştü
oda beni gördü yanıma oturdu oda bir fincan çay söyledi oturduk konuştuk her hangi bir şeyden aklımda değiş şu an
kalkma vakti gelince veda ettim eve doğru yürüdüm ...
vakti zamanında çok uzun zaman önce değil kısa bir zaman önce bir insan yaşarmış ki halen yaşıyor
makarayı sever şaka yapmayı sever belki bazen aşırıya kaçar ama kötü niyeti yoktur
sonra bazı arkadaşlarla tanıştı kaynaştı makara yaptı
bi zaman sonra o değer verdiği saygı duyduğu arkadaşlar hiç arayıp sormaz oldular
biri varki güzel bir arkadaştı muhabbet ederlerken bir den yok oldu
dönüp soramadı sonra bir zaman sonra bir mektup yolladı arkadaşına
ne oldu ne bitti anlamadım dedi
ne dese beğenirsiniz meğerse sevgilisi izin vermiyormuş bir başkasının hayatını bir başkasını kontrol ediyor
neyse bunlar kısa sözler di gelelim diğer sözlere ...
vakit dedim ya arkadaşım vakit önemlidir birileri için
üzülürsün duyan bilen olmaz arayıp sormadıklaır için
seversin bilen olmaz saygı göstermedikleri için
üzülürsün tek başına yanında kimse olmadığı için sana değer vermedikleri için
kalk git deseler bu kadar dokunmaz yüreğime acısı
derinden bir ah çekersin kimse duymaz bir arkadaşı kapıdan baksın içeri alır
sigara dumanı gibi çekiyom içime yalnızlığı ama sonra birden yalnız kalıyom yalnızlık gittikten sonra
üzülüyorum ama ağlamıyorum kalbim kırılıyor her gün aynı şeyleri yaşamaktan
gül deseler gülüyorum gene arkadaşlığımı gösteriyorum sevgimi gösteriyorum
hakedenler var haketmeyenler var ufak bir tebessüm bir merhaba nasılsın a muhtaç gibiyim
ama dayanıyorum o gün geldiğinde soracaklar bir arkadaş vardı nerede diye
tarih e karıştı sözlerinde saklı kime nefret i kime sevgisi saygısı özlemi ...
hergün sabah kalkıyor bir şeyler yapıyor en çokta ne düşündüğünü bilmeden düşünüyor
kendini yalnız hissediyor ama bir sevdiği insan var çok değerli güzel yürekli
o varken herşey güzel herşeyi unutuyor ama o gittiğinde gene içinde ufak bir hüzün oluşuyor
üzüntülü olduğunda konuşacak bir kişi bir özel insan ı var ama oda olmadığı zaman bir başkasına anlatamıyor derdini
hayat ona hiç gülmedi gibi duruyor aslında hayat ona hep gülüyor ama alaycı şekilde
biraz düşünseler bunun neyi var neden üzülüyor neden konuşmuyor diye anlayacaklar
bazen üşeniyorlar bazen bilerek yazmıyorlar ama bilmiyorlar bir merhaba ona moral verecek
zaman daraldı yakın zamanda çok değişecek değerli arkadaşları bilecek diğerleri kalacak kendi başına
şimdi başlamak mı lazım yoksa biraz daha mı dinlenmek lazım
üzülmekmi lazım sevinmek mi yanlış insanları tanıdığı için
kafasımı karışık yoksa herşeyin farkındamı sustu dili konuşmaz küstü kendine
bin düşünüp bir yazar bin üzer bin kahrolur sustum artık sözler konuşur
hep düşünürüm ne olurdu bu ömür seni düşünmeden diye
hani gök yüzünü örten mavi güzellik varya
hani bir çiçeğe baktığında gülüşün tebessüm edişin
bir çocuğa baktığında yüzündeki gülücük bazen ağlayışın
sen bilmezsin ama ben senin her adımı nı izliyorum
ben seni gördüğümde kalbim de derin bi çarpıntı olur
gözlerine bakamam çekinirim elini tutamam seni seviyorum diyemem
sen bilmezsin ama ben senin her adımı nı izliyorum
güle baktığında sen papatyaya baktığımda sen karanfile baktığımda sen
güneş in doğuşunda seni düşünür dalar giderim öyle
güzel gözlüm bebek yüzlüm seni ne kadar sevdiğimi bilemezsin
şimdi sen söyle bana ne düşünüyorsun neyi bekliyorsun
şubat ın soğuğu temmuz un sıcağı unutulur belki ama
ya peki benim kalbimdeki fırtına unutulurmu hiç
kalp bu taş değilki dayansın bütün dertlere
kaldım bu dünyada tek başıma dertlerimle senin hayalinle
kapımı çalan olmadı halimi hatrımı soran olmadı
sevdiğim biri var bilmiyor özledim bilmiyor izlediğimi her adımını bilmiyor
daha erken yaşım belki belkide orta yaşlardayım zaman geçiyor
farketmeden girdin gönlümün içine üzdün beni sevindirdin vazgeçilmez oldun
sen bilmezsin ama ben senin her anını izliyorum
sen bir gülü kokladığında bir fincan kahveyi nasıl içtiğini biliyorum
az şekerli bol zaman lı kahvenin tadını çıkararak vaktini insanları izleyerek geçiriyorsun
ben seni izleyerek sen beni bilmeden farketmeden kahveni içiyorsun
telefonda birine hitap şeklini kızgın halini sevinçli üzüntülü her anını biliyorum
ama kalbindeki her neyse o his onu bilmiyorum işte bilmemek beni en derinden yaralıyor
Zaman zaman günlük tutar gibi yazmışsın duygularını ama önemi yok yazabilmişsin ya..
Bir yerde demişsin ya "kendimi daha iyi anlayabiliyor ve anlatabiliyorum yazarak" ne güzel söylemişsin..
Keşke herkes bir ucundan başlayıp kendini anlatmayı başarabilse..
Bence sen bunu başarmışsın.. Çok samimi ve sahici..
Başlarda senin o gıcık halinin altından kırıcı bir üslup çıkar da kırılırım diye uzak durayım dedim senden ama sonradan gördüm ki güzel bir yüreğin var kardeşim...
Yüreğine sağlık..
Gelirim artık ziyaretine..
Şu aşağıdakiler şimdilik seçtiklerim
yalan dedim kendi kendime bu hayatım diye uçsuz bucaksız bir hayat
hayatın anlamını bir anlık yakalamıştım ama bir anda kaybettim gene kabuğuma çekildim
sustum dinledim birşeyleri ama dinlemekte fayda etmiyor birileri ile konuşmam gerek
sessizliğimi bozmam gerek sen vardın ozaman lar şimdi sen yoksun ben kaldım tek ...
her geçen gün daha çok canım sıkılıyor neden diyorum kendi kendime ama çözüm bulamıyorum
kendimi çözmeye çalıştıkça daha başka sorular çıkıyor cevabı olmayan
seni düşünüyorum seni kendimle anlamaya çalışıyorum meğer sen benim herşeyim mişsin farkında değilmişim
düşündüm bir akşam üzeri canım ın sıkıldığı bir akşam üzerinde gözlerim doldu özledim seni ama sen herzaman ki gibi yoktun olduğun yerde
sahil e indim bu gün hava güzeldi yürüdüm biraz etrafımdakilere baktım ...
yavaş veya ağır adımlarla yürüdüm yürüdüm bir yere yetişmeye çalışmıyordum
sanki birinden bir yerden kaçar gibiydim özellikle o sokak tan o dört duvar arasından
telefonuma baktım hep baktığım gibi boş gözlerle birinin aramasını veya bir mesaj gelmesini
burun kıvırdım gözlerimi başka yere çevirdim sonra oturdum çay içtim hızlı bir şekilde kızgın değilim ama memnun da değilim hayat a
şimdi bunları yazıyorum bir ifade biçimi olarak hayatımı anlatıyorum (:
kimileri vardır ben işte hayat ı severim kimileri vardır nefret eder hayattan ama tam tersi olur hep
ben şimdi yalnızım diye evet sitem ediyorum ama hayat a tam küsmedim veya daha çok zevk almıyorum
kızdım kendime biraz konuş diye biri konuşurken ben susar dinlerdim
seni izlerdim bazen uzaktan yanında olmayı ne kadar istediğimi bilemezsin demeyi isterdim bazen
eve girdiğim zamanlar odama çekilip internet aleminde kendimi kaybederdim aynı şimdi ki gibi
hayalim var evet bir güzel hayal her insanın olduğu gibi bir ömür böyle geçirmemek
biraz konuşmak zevk almak hayattan sevmek birini özellikle seni
kalbimi heyecanlandırmak seni gördüğümde gülümsemek seni öpmek
daha ne yazayım bilemiyorum aklım bu kadarına eriyor
ama kalbim daha fazlasını istiyor beynim düşünüyor kalbim daha çok düşünüyor seni
sokak lambaları yandı akşam üzeri oldu ayaz çıktı üşüdüm
dışardamıyım dersen hayır değilim sıcak bir evdeyim ama üşüyen bedenim değil kalbim
gözlerim dalıyor bir yerlere anlamıyorum neden dalıyorum bakacak belki daha güzeller var
daha güzel insanlar daha güzel ortamlar vs. vs.
ama ben seni istiyorum sende beni ister gibisin ama sonunda ne olacağını bilmekten korktuğun için başlamıyorsun ben bitmesini istemiyorum ama sen bitiriyorsun beni ...
şu an aklıma bişey gelmiyor buraya yazmak için güzel söz
sözden bahsetmişken geçenlerde bir yazı gördüm çok hoşuma gitti onu yazayım sana
sen uzakta olabilirsin ama kalbin ve ruhun hep benimle
sen benden ayrı zevkler taşıyabilirsin ama inkar etme sevgimiz aynı
hoş iyi güzel desende hep aklında bir soru olduğunun farkındayım
aklındaki soruları kime sorsan hep aynı cevap alıyorsun ben bilmem sen bilirsin
hayat kısa gibi gelsede uzun ve dolu dolu yaşıyoruz farketmesekte
kimi zaman aşık oluruz kimi zaman aşkımızdan ayrılırız ama hep kısa kalır o sevgiler
çok zor değil birini sevmek birine bağlanmak ama o kişiyi bulmak mesele
ben çok güzel günler yaşamadım çok dolu dolu yaşamadım sayılır hayat ı ama farkındayım hayat ın kısa olmadığının
aşk hikayeleri daha çocukken başlar hepimizin çocukluk aşkı olmuştur
benim olmadı belki bu yüzden seni çok sevdim kim bilir
sokak lambaları altında yürüdüğümü biliyorum yalnız başıma bazen en yakın dost bildiklerimle (sigara&alkol) beraber yürürüz veya otururuz
bazen çay içerken karşına çıkar eşsiz güzellikte biri bazen de yolda yanlışlıkla çarpıştığın biride olabilir
diyordu bir duygu adamı ...
sana hiç belli etmemiş olabilirim seni çok sevdiğimi belki çok az söylemişimdir ama sen çok değerliydin benim için şimdi yoksun tabi yanımda belki ondandır bu hüzünlü yazılar.
karmaşık gelmesin bu sana yazılanlar insan büyüyünce düşünceleri de değişiyor
yeni bir aşk peşinde olsamda içimdeki burukluk hep kalacak
düşündüğüm zamanlar diyorum bazen sen ve ben birlikte olabilirmiyiz diye ama artık çok geç deyip bırakıyorum kendimi sorgulamayı
ama senin mutlu olduğunu bilmek beni de mutlu ediyor...
kısa cümleler kurmuyorum duygu sömürüsü de yapmıyorum sadece yazıyorum ...
hoşçakal ...