Ellerimde baharın taptaze çiçekleri
Gözlerimde yazdan kalma sımsıcak güneş
Dilimde söylenmemiş sevda türküleri
Sesleniyorum sana duyuyor musun ey sevgili
Bir kartal heybetiyle en yüksekten
Özgürlüğün adı gibi mavi gökyüzünden
Uçsuz bucaksız okyanusların
En derininden çıkardığım inci tanesinin saflığından
Sesleniyorum sana duyuyor musun ey sevgili
Pencerene konan bir serçenin diliyle
Kelebeğin kanadındaki binbir rengin ahengiyle
Çiçeklerden bal toplayan arının mutluluğuyla
Duyduğun tüm seslerden bir buket yaptım
Sesleniyorum sana duyuyor musun ey sevgili
Tüm gecelerden, ayın en parlak halinden
Göz kırpan yıldızlardan, saman yolundan
Evrenin koca boşluğundan
Sesleniyorum sana duyuyor musun ey sevgili
Var mısın yok musun bilmeden
Hayaline sarılıp, gecenin karanlığına katıp bedenimi
En sıcak sevgimle sarmalıyorum seni
Seslenmek yetmiyor bazen haykırıyorum ismini
Ağız dolusuyla, yürek yangınlarıyla
Sesleniyorum sana duyuyor musun ey sevgili
Biliyorum aslında duyulmayan bir haykırış bu
Biliyorum yokluğunun sevdası bu
Olsan da olmasan da
Duysan da duymasan da
Gelsen de gelmesen de
Tüm duygularımla sesleniyorum sana
Elbet bir gün yaşanacak bu aşk
Elbet bir gün doğacak bana da güneş
Elbet bir gün yüreğimden öpecek bir yürek
Bitecek bu sesleniş
Bitecek bu yalnızlığa atılan çığlıklar
Ve
Bitecek sevgiliye duyulan özlem
ELBET BİR GÜN ESARETTEN KURTULACAK RUHUM…
Şems-im-sen
aç pencereni ardına kadar
umudu yakala düşen damlalardan
bak yağmur yağıyor yine havada kasvet
kara bulutlar kaplamış her yanı boşver
sen yağmurdan sonra çıkacak güneşi düşle
yürü istersen gökkuşağına doğru
umut dediğimiz nedir ki söylesene
düşlerdeki düşüşlerden kalkıp yeni düşler kurmak değil mi
dışarda rüzgarın uğultusu,köpekler havlıyor
karanlık zifiri gece,her zamankinden ürkütücü
yüreğimde anlam veremediğim bir korku
ruhum bedenime sığmıyor sanki
duygular tuhaf bir kavgada gibi
durun diyorum,durmuyorlar
akıp gitmek istiyorlar çok uzaklara
yol uzun zaman kısa,dile geliyor hepsi bir anda
ne desem ne söylesem boş,boş şuanda
Kurt,köpeğin eğlencesi olmuş,
Ortalığı başıboşluk almış yürümüş
Gönül bu,gitmiş bir güle konmuş
Sevda gönlüme dolmuş.
Karar gece,bütün güzelliğinle
Sevda derin bir uykuya yatsın yüreğinde
ÖLÜMÜNE.
Kurt,köpeğin eğlencesi olmuş,
Ortalığı başıboşluk almış yürümüş
Gönül bu,gitmiş bir güle konmuş
Sevda gönlüme dolmuş.
Karar gece,bütün güzelliğinle
Sevda derin bir uykuya yatsın yüreğinde
ÖLÜMÜNE.
yıllar geçiyor anlamsızca,
takvim yaprakları dökülüyor bir bir,
gönlüm bir virane,
gül bülbüle vurgun bülbül bundan habersiz,
geceler gündüzüm gündüzler gecem olmuş.
sevdaya uyumuş yürek kendince hayaller kurmuş,
düşlerinde sevmiş, düşlerinde büyütmüş aşkı.
sonsuzlukla noktalamış, yüreğindeki ÖLÜMSÜZ sevdayı...
bilmiyorlar sevdiğim bilmiyorlar
sana nasıl tutkun nasıl bağlı olduğumu
anlamak zor geliyor tüm insanlığa
yok olan birini sevmek
hadi be oradan yalan söylüyorsun diyorlar
yüzüme tokat gibi iniyor fütursuzca sarf edilen sözler
gidişini terk ediliş gibi gören kör gözler
beğenilerini yada sevgi sözcüklerini kullanıp
yüreğime dokunmak isteyenler
bilmiyorlar sevdiğim bilmiyorlar
seninle ne kadar dolu olduğumu
dilim döndüğünce anlatıyorum seni
yüreğimden dökülen sevdamın türküleriyle
yazıyorum harf harf hece hece ismini
nasıl ki ruhuma yazdım
bedenime kazıdım
yüreğime hapsettim sevgini
bir seni bildim bir seni sevdim ilk defa
ve son olacaksın
her hücremde seninle varacağım sonsuzluğa...
gözlerimi kapadığımda bu dünyaya
kavuşma günümüz olacak son nefesim
herkes gözyaşı dökerken ardımdan
gülümseyeceğim onlara gökyüzünden
bayram ilan edin diyeceğim düğün yapın
kavuşma günü bugün
gidiyorum huzurla
varlığına inanmadığınız sevdiğimin yanına...
şems-im-sen(elif)
beklenen gün çok uzak değil bir gün verilecek son nefes ve vuslata erecek ruhum...
kapa gözlerini ve koy elini yüreğine
neler anlatıyor sana ne diyor bir dinle
sonra düşün ve hisset en güzelini söyler yürek
anlamadan dökülür kelimeler kalemden beyaz sayfalara
ister aşkı anlat ister hüznü istersen kus öfkeni
yalnızca dinle yüreğinin sesini....
anlatmak kolay mı sanıyorsun
daha ben bile anlamamışken
ey aşk acıttıkça acıtıyorsun
daha ölüme çok erken
susan sussun sen konuş şarkılar söyle
at derdi kederi bir kenara yaşa hayatı doya doya
aşk için ağlama tut elinden umudun yürü yolunda
yolun sonu RABB a varmakta...
neden karanlık her yer... neden tek bir ses yok etrafta... neden kımıldamıyor elim ayağım... neden sesim çıkmıyor okadar bağırıyorum da... neden küçük ve dar bu oda... neredeyim ki ben... yoksa... yoksa... hayır daha değil... hayır bitemez, daha yapacak çok şeyler vardı... yo yo ölmüş olamam ... oysa bu sefer uzun çok uzun olacaktı bu yürekte yaşamım...ama söz vermişlerdi, yeminler etmişlerdi... demek ayrıldılar ve bittim... her ayrılık ÖLÜM benim için...
.......aşk...
sessiz sedasız bir bekleyiş bu... isyan, kin, öfke yok... suspus olmuş yürek... haykırmak yok... duyulmayan çığlıklar yok... tüm yok larla yokluğunda yok oluyorum... sus pus olmuş yürek... sessiz sedasız bir bekleyiş bu...
yanarım yanarım da doymam senli yanmalara... acında güzel sevdanda... yaşanamayan yarım kalmış bunca duyguda sensizliğin sessizliğinde büyümekte sessizce... yanarım yanarım da doymam senli yanmalara... adını her anışımda alevlerin yüreğimi sarmakta... yokluğunun yok larıyla yanarımda doymam senli yanmalara...
gündüzlerdir bedenimi diri diri gömen...sensizliğin en çok hissedildiği anlar güneşin en tepede olduğu zamanlar...onca insan kalabalığında göremiyorum seni, dokunamıyorum, tutamıyorum ellerini... gece can gelir bedenime sen gelirsin... gece doğar güneş odama gülümseyişinle ısınır yüreğim... hayalinle avunurum ya ben geceyi bu yüzden severim...