Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerinin bir talebesi vardı.Bütün iyilik ve fazîletler onda mevcuttu.Sonradan gelmesine rağmen Cüneyd-i Bağdâdî hazretleri onu pek ziyâde seviyor, diğer talebeler bu hâli çekemiyorlardı.Talebelerinin bu hâli Cüneyd-i Bağdâdîye mâlûm oldu.Talebelerinin eline birer kuş verdi ve;
- Her biriniz bu kuşları kimsenin görmediği bir yerde boğazlayıp getirsin buyurdu.Hepsi de kendilerine verilen kuşları aldılar, varıp ıssız bir mahalde boğazlayıp getirdiler.Yalnız o talebesi boğazlamadan getirdi.Cüneyd-i Bağdâdî;
- Niçin boğazlamadın? buyurdu.
- Hocam! Siz Kuşları kimsenin görmediği bir yerde boğazlayın demiştiniz.Ben ise ıssız bir yer bulamadım.Her yeri Allahü teâlâ görüyor deyince,
Cüneyd-i Bağdâdî buyurdu ki:
- Arkadaşınızın firâsetini gördünüz mü? Bunun üzerine tövbe edip boyunlarını büküp, Cüneyd-i Bağdâdî hazretlerinden affedilmelerini dilediler.