Anneme dönüyorum;
yorgun yüzündeki masmavi gözlerine bakarak;
"Burdan atlasam canım acır mı anne?"diyorum...
"Olmaz.."diyor.
"Ben yanındayken sana birşey olmaz,izin vermem!"
Şimdi yine uçurumun kenarındayım...
Bu sefer yalnız..
Annemin yüzündeki yorgunluğu miras edinip kendime;
uzun uzun bakıyorum uçuruma..
"SusuyoruM!"
Hayallerim geliyor gözlerimin önüne...
Karşılığını beklemeden tüm gücümlesevdiklerim!
En zor zamanlarında yanında olduklarım
Ve hiçbir zor zamanımda;
Yanımda bulamadıklarım!
Yüzümü rüzgara veriyorum...
Kollarımı iki yana açıp soruyorum;
"Buradan atlasam canım acır mı anne? "
Sen duymasan da bu soruyu,ben cevabı biliyorum...
Ne atlayabiliyorum;ne kalabiliyorum..!
Uçurumun kenarında dizlerimin üzerine çöküp ağlıyorum...
Sana,yalnızlığıma,yaşadıklarıma...
"Canım zaten acıyor anne;
Atlayayım mı?"
(Alıntı)
[main-arkaplan-muzik]121[/main-arkaplan-muzik]