Neydin Sen Şiiri - Resimli Veda Şiirler - Aşk Sözleri - Aşk Şiirleri - Neydin Sen Resimli Şiirler - Yalnızlık Şiir
Neydin sen?
Gökten avuçlarıma düşen bir damla su muydun ki;
ben sensiz geçen her günde içinde eriyip yok oldum!
Bir rüzgar mıydın da, bir defa esip geçtin,
yapraklarını döküp güllerini soldurdun yüreğimdeki sevgi demetlerinin
gözlerime her bakışında
yüreğime uzanan köprüler inşa ettin
sonra kendi ellerinle kopardın kementlerini...
Uzattığın her
sevgiden biraz tohum bıraktın yüreğime,
kendi ellerinle yeşerttin,
[SUB]yüreğim [/SUB]alev alevyandı
senin sonun gelmez sandığım
mutluluğumuzun sahipsiz mezarı oldu yüreğim!
Yanlış zamanda doğan bir Gün'müydün ki,
süzüldün geldin yüreğime,
karanlıklarıma hükmettin ve ben şimdi her gün
doğsa da koyu bir karanlığı yaşıyorum
yılın her mevsiminde!
Bir ayna mıydın ki;
sonu gelmez sandığımboşluğa bakarken
gözlerimi kaybettim içinde ve ben şimdi
ne seni ne de kendimi görebiliyorum.
Neden sonunu hiç düşünmeden ardına kadar açtın bana tüm kapılarını?
Ve sonra, aynı istikrarsız iradeyle pencerelerini
bile kapattın yüzüme!
Bir renk paleti miydin?
Düşlerin büyüsüne kaptırdım kendimi!
Bir masaldan bir diğerine sürüklenirken kim olduğumu
unuttum, anlamsız günlerin derinliğinde!..
Çağlar öncesinden kopup geldin!
Gaipten gelen bu seslerle mi sevdim seni?
Yoksa sen bana acı veren
o gerçekliğinin yanında
düşlerimde yaşattığım bir masal kahramanı mıydın ki;
sabah uyandım ve yokluğunla kucaklaştım.
Bir şiir miydin ki; gece gündüz okudum,
her mısrasını yüreğime kazıdım ve şimdi,
yüreğime kazıdığım harflerden sızan kan;
yüreğimde nehirler oluşturmakta!..
Öylesine alışmıştım ki senle yaşamaya,
bu şehre gelene kadar her kilometre taşında
sensizlikten bir 'An' bıraktığımı sanmıştım!
Gördüm ki, gökyüzündeki lekeler yokluğundan sızmakta!
Biliyor musun, her nefes alışımda içim kanıyor bu şehirde!
Her nefes alışımda sana dost bir rüzgar kokunu taşıyor içime!
O koku ki; yokluğunda sarılıp uyuduğum kazağıma sinmişti!
O koku ki; sana her sarılışımda içime çekmiştim!a
O koku ki; bana ilk defa birini sevmenin ne demek olduğunu hissettirmişti!
Ve şimdi başka hiç bir koku tanımıyorum!
Zamansız biten aşklar mezarlığı olan yüreğim
hiç bir sevginin ardından bu kadar yas tutmamıştım!
Gözlerimi kapatıyorum
Gözlerimi her kapatışımda bana acı veren gözlerin geliyor karşıma!
Ve binbir pişmanlıkla, yummamacasına açıyorum tekrar gözlerimi.
Sensiz yapamıyorum, anlıyor musun?
Şehirler arası otobüslerde seni düşünürken döktüğüm göz yaşlarım sinmiş içime!
Ve ben o göz yaşlarını yarım saatlik molalarda,
acıyı paylaşan yüreklerde uzatılan bir sigarayla sildim her seferinde!..
Yaşadığım her şeye, her yere izini bırakıp gitmişsin!
Seni yüreğimde öldürmeyen belleğim giderek bir şizofrene dönüşecek sanki!
"Kaybeden ben" - "Yok olan sen"
bir bütün oluşturdu içimde!
Her saat başı kendi iç çekişmelerim bir savaşı andırıyor!
Kaybeden BEN,
seni diriltmeye çalışırken,
Yok olan SEN,
şeytansı bir gülümseme ile kendi elleriyle ateşe atıyor seni!
Kızaran alevlerin ardından kendime her gelişimde
yokluğuna bir kez daha sarılıyorum.
Son pişmanlığım, tek sevgim!
Bütün bu zıtlıklar arasında dahi
seni unutmaya yüz tutmayor yüreğim
inatçı haykırışlarıyla seni bana çağırıyor!
Nerdeysen,
nerdeysen gel!
Biliyorsun ki
sana karşı savunmasız yüreğim!...