və Eşq,
səni özümə izah etməmlə başladı
indi şeirləşdi
gələcəkdə romanlaşacaq
və heç bitmədən davam edəcəyəm
izah etməyə səni özümə
Və Gecə yırtıldı səsinlə
bir doğumu müjdələrcəsinə əks-sədalandı qulaqlarımda
qalxıb getdiyim yer
gülüşünlə qurduğum bir sahil qəsəbəsi idi
və evlərdə sənsizliyin musiqisi çaldı
minlərlə həsrətə qatılara
Və tumurcuqlandı qərənfil
qırmızıya çaldı rəngiylə
dost oldu yarpaq yarpaq təkliyimə
açan bir tumurcuq var həsrətimi izah edən
Və açmamış tumurcuqlar var səni gözləyən
qoxunla gəl qatıl sənsizliyimə
minlərlə qərənfil ilə
Və işıqları söndü gecənin
milyonlarla yorğan qucaqladı bədənləri
dərin yuxulara dalaraq yastıqlara sarıldı qollar
qollarınla qucaqla məni
xülyalarımdan və gecənin içindən çıxaraq...
Və gün oyandı
mahmurluğu üzərindən sıyıraraq,
şirin bir təbəssümlə göründü üfüqdən günəş,
səma səhərin sevincini qatdı yer üzünə,
yer üzü çiy dənələriylə yudu yüzünü,
yelləndi son qalan yarpaqlar
Və ağaclar yüngül küləklə
gün gülümsədi...
gülümsə...