Hayat Büyütür mü Şairini Abiler

Son güncelleme: 05.09.2012 18:30
  • Hayat Büyütür mü Şairini Abiler şiiri - Züleyha Selçuk şiirleri







    noimage



    Ben büyüdüm abiler
    kırıldı bebeklerimin kolları
    saçlarını kopardılar kıskanç bakışlı misafirler
    geldiler iyi hoş ya
    düzenlerimi bozup öyle gittiler

    sizin de oyun çağlarınızda kanadı mı dizleriniz
    siz de düştünüz mü
    hiç terlemediniz mi ya da
    sizin de sırtınızdan yırtıldı mı gömleğiniz
    ben de evcilik oynamışım (!?) abiler
    baksanıza bütün arkadaşlarım gittiler

    elma şekerim gibi bitiverdi vakitler
    akşam mı oldu yoksa
    aslında gölgem de hala kısacık ama
    güneş bu saatlerde batıyor da ben mi bilmiyorum abiler
    ben mi geç kalıyorum evimin yalnızlığına

    gülüyorum abiler aynalarıma bakıp bakıp gülüyorum
    kulağımda saatimden sızmalı tik taklar
    dilimde tedavisiz cümleler
    bilseniz nasıl da büyüyorum
    hayatı görüyorum
    evime dönüyor
    annemi şahdamarından öpüyorum

    en çok babama küsüyorum abiler
    ben hep varım diyen babama
    dostlarım gittiğinde dostum olan adama
    hayatı benden saklayan
    insanları kucaklayan babama
    yalnız kalabileceğimi benden sakladı ya
    en çok ona küsüyorum aklımca

    bugünlerde balkonumda sigara keyfimden geçilmiyor abiler
    saçma sapan efkarları alıyorum karşıma
    çocukluğumu özlüyormuşum meğer
    sigara içenlere kızdığım zamanlar da geçip gitmişler
    gül kokan nefeslerim şimdi nasıl da ziftlenmişler
    yalpalıyorum abiler
    bilyeleri dağılmış adımlarımın
    tabanlarıma mıhlanan kırık makaslarımın gürültüsünden
    çocukluğumun büyüsünden uzaklaştıkça
    bocalıyorum

    yorucu da olsa büyüyorum abiler
    hayatı şiirle desteleyip
    acıları gidenlerle besteleyip
    kendimi şafaklara vuruyorum
    bir şey söylemeyin abiler uyuyorum
    kendime kalabalıklar içinde hayaller kuruyorum

    (a'dan z'ye şiirle geçiyor bu dar vakitler ...)


    Züleyha Selçuk
#13.08.2012 20:54 0 0 0
  • canım emeklerine sağlık
#05.09.2012 18:30 0 0 0