Çocuklarda Öğrenme

Son güncelleme:
  • okul öncesi çocuk edebiyatı - çocuklar bir çok şeyi ilk kez öğrenirler - çocuğun çevreyi tanımasıKısacası çocuk, sık sık içinde yaşadığı dünyanın gerçekleriyle ilk kez karşılaştığı anlar yaşar, böylece dünyayı öğrenir. Bu ilkler ona özgünlük kattığı gibi ondaki çocukluğu, çocuksuluğu da belirleyen etkenlerdir. Örneğin, kar yağışını ilk kez gören, sıradan bir doğa gerçeği olan kar ile ilk kez tanışan bir çocuk ile aynı kar yağışını ilk kez gören bir yetişkinin tepkileri farklı olacaktır.

    Çocuk, başta tutarsız ve yanlış da olsa çok daha yalın bir tavırla yağan karı kendi algı koşulları çerçevesinde anlamaya, anlamlandırmaya çalışırken, havadan "şeker", "soğuk pamuk" düştüğünü sanırken, yetişkin, kendisinin henüz tanımadığı/bilmediği bu gerçeği büyük olasılıkla nesnellik içinde kavramaya çalışacak ve kendisinin o güne kadar öğrenmediği, ancak diğer insanların bildiği bu konuyu nesnel koşullan içinde anlayacaktır.

    Bu bakış açısıyla çocuk, dünyayı ve çevresini kendi öznel değerlendirmesiyle algılayan ve bu gözlükle dünya ile ilişki kuran biridir. Bu noktada bir saptama yapacak olursak; sözü edilen çocuk, önceleri dünyayı bir yığın, birbiriyle ilişkisi olmayan dağınık bir kaos olarak algılar. Örneğin, onun için bir otomobil yalmzca bir otomobildir; bir tren de hareket eden uzunca bir nesnedir. Bu nesnelerin birer taşıt olduğunu ve günlük yaşam içinde nasıl bir işlev üstlendiğini hiç dert edinmez, yukarıda sıralanan nedenlerden dolayı onların varlık nedenlerini, işlevlerini hiç sorgulamaz. Oysa büyüdükçe, dünyanın nesneleri arasındaki işlevsel ilişkiler kurmayı öğrenir.

    Böylece de yetişkinler dünyasının düşüncelerini ve nesnel ölçütlerini kavrar. Biyolojik gelişim evrelerini düşünmezsek, belki de onu çocukluktan sıyırıp, önce ergen ve genç, daha sonra da yetişkin yapan bu özellikleridir. Çocuğun bu özelliklerini bilen bir çocuk kitabı yazarı, yapıtında bu gerçeklere koşut bir kurgulama yaratırsa çocuğa ulaşmış ve onun dünyasına inebilmiş sayılacaktır.

    Yine Yavuzer'in Piaget'den aktardığı gibi, 2-7 yaş grubundaki çocuklar, maddeleri tek ve belirgin özellikleriyle sınıflandırabilirken, bir yönleri ile birbirine benzeyen maddelerin başka yönlerde değişik olabileceklerini göremezler. Bu bakımdan çocuk, ortak özellikleri olan değişik insan ve maddeleri birbiriyle karıştırabilir, dahası özdeşleştirebilir. Bu nedenle onların yaşamlarında nesnellikten çok öznel yargıların egemen olduğunu söylemek yanlış olmaz.

    Bu özellikleri bakımından okulöncesi çocuğunun düşüncesinin fantastik bir kurguya benzediği bile söylenebilir. Bu saptama aslında "çocuk ve edebiyat" için oldukça yaratıcı ve değerlendirilmesi gereken bir süreçtir. Yani okulöncesi dönemde çocuğun düşüncesi, ileride de değinileceği gibi, edebiyatın kurgusal özelliklerine koşutluk kurar. Çocuğun zengin düş gücü, tıpkı edebiyat metinleri gibi mutlak ve salt gerçeğin yabancılaştırılmış bir eşlemine (nüshasına) benzer. O halde çocuklar için yapılacak edebiyat da çocuğun bu gerçekliğini göz önünde bulundurmalıdır.


    Yazarlar
    Editör: Yard. Doç. Dr. Zeliha GÜNEŞ
    Doç. Dr. Selahattin DİLİDÜZGÜN
    Doç. Dr. Sedat SEVER
    Yard. Doç. Dr. Ali ÖZTÜRK
    Dr. Ömer ADIGÜZEL

    alıntı


    https://www.main-board.com/lise/690563-cocuk-edebiyati-kavrami.html#post4952140

    https://www.main-board.com/lise/690565-cocukluk-degisen-bir-olgudur.html#post4952151

0 0 0
```[cite: 10]