Modern Ulus - Modern Devlet

Son güncelleme:
  • aöf sosyoloji dersleri - insan ve toplum - eski yunanda vatandaşlık - göçmen sorunlarıkVatandaşlık bir siyasi katılım biçimi olarak ilk uygulama imkanı Antik Yunan kent devletlerinde olmuştur. Vatandaşlık sadece erkeklere ve elit bir sınıfa belli haklar öngören, bunun dışında kalanları dışlar. Örneğin kadınlar köleler ve beli bir yaşın üstündekiler.

    MODERN UUS DEVLET VE VATANDALIK
    Vatandaşlık, ulus devletle sınırlı bir siyasa ve coğrafi topluluğun üyesi olarak bireyin bu üyelikten dolayı sahip olduğu statü, hak ve sorumluluk ve çıkarlar seti olarak tanımlanır.
    Vatandaşlığın kurucu unsurları :ulus devlet sınırları içinde geçerlik olmak üzere *haklar, *katılım, *mensubiyettir.
    Vatandaşların eşitliği, vatandaş olmayanlar olarak tanımlanan ve ulusal topluluğun sınırlarında yaşayan diğerlerinin eşitsizliğine dayanır.
    T.H.Marshall; İngiltere örneğinden hareketle geliştirdiği yurttaşlık kuramında, yurttaşlığın sivi, siyasa ve sosyal boyutlardaki gelişimini ortaya koymaktadır.
    Modern vatandaşlığın ortaya çıkışında itici güç Fransız Devrimi'dir. Bu devrimle gelişen vatandaşlık kavramı geleneksel toplumun soy, ırk ve cinsiyete dayalı tabakalaşmaya karşı ulusun tüm bireylerinin benzer ve eşit sayıldığı bir adım olmuştur.
    Modern devlette vatandaşlık topraklar üzerinde yaşayan topluluğun üyeleri birincil cemaatlere olan bağlarına bakılmadan türdeş ve eşit kabul edilir.
    Ulus devlet kökenleri 1968'de imzalanan Westfalya Anlaşması'da bulunabilecek tarihi koşullara bağlı olarak ortaya çıkmış özgü bir siyasal örgütlenme modelidir.
    Süreklilik: devlet doğumla kazanılan vatandaşlılığı geri alamamaktadır.
    Ayrıcalık: çoğu durumda vatandaşlığın sadece bir devlet için söz konusu olmasıdır.
    Doğrudandık -dolaysızlık: başka hiçbir siyasal kurum, yönetici veya grubun vatandaş-devlet ilişkilerinde araya girmesi söz konusu olmamasıdır.
    Modern vatandaşlık, rasyonel ve özerk olduğu, siyasi katılım ve denetim yetenekleri olduğu varsayılan özgür bireyler ve onların yarattigi siyasi kurumlar üzerine temellenmiştir.
    Yurttaşlığın ulus devlete üyelik zemininde tanımlanması vatandaşlık kavramının ulus belirleyen 'dayanışma', 'ortak kültür' , 'ulusal Bilinç' vb unsurlar tarafından sınırlaması getirilmiştir.B
    Brubaker'a göre ulus üyeliği ile yurttaşlığın birbirine bağlanması, modern yurttaşlığı belirlerye n bir norm olarak ulusallık ifadesini bulur.
    Ulusallık: bir siyasal topluluğun aynı zamanda kültür, dil, adetler ve karakter bakımından türdeş özellikler göstermesi gerektiğine işaret etmektir.
    Tektipleştirici etki: liberal eşitlik anlayışını kimlikleri sivil topum alanında bıraktırması liberalizmin tektipleştirici etkisi olarak değerlendirilir.
    Davvid Miller: göre, vatandaşlık pratiği, ulusal siyasi toplulukların sınırlarıyla çevrili olmalıdır.
    Glenn'e göre vatandaşlar eşitliği ve vatandaş olamayanların eşitsizliği hem söylemsel hem de maddi boyutlar içermektedir. Söylemsel olarak vatandaş tanımında, vatandaşlık için temel nitelikleri eksik olan vatandaş olmaya göre konumlandırıldığı için bir anlam kazanır. Maddi olarak ise, vatandaşın özerkliği ve özgürlüğü, özerk olmayan kadın, köle, çocuk, hizmetçi ve çalışanların (çoğu zaman gönülsüz) emeği sayesinde mümkün olabilmektedir.
    Avrupa ulusu prensipte kültürel homojenlik ideali etrafında gelişmiştir.
    Modern demokratik devletlerde vatandaşlığın ikili bir yapısı vardır:1- siyasal topluluğun kendi kendini yönetmesine bireyin dahil edilmesini işaret etmek. 2- vatandaşlık hem kültürel pratiklerle hem de teritoryal (bölgesel) sınıra tanımlanan özel bir ulusal gruba ait olmak.
    Lİster (1998) vatandaşlığın sıklıkla ait olmadıkları bir topluluk da kendileri vatandaş olmak istesede tam vatandaş sayılmayan dışarıdakilerin nasıl marjinde kalmaya zorlandıklarını göstermektedir.

    FRANSIZ VE ALMAN TARZI VATANDAŞIK
    Vatandaşlık Fransa'da doğum yeri esasına göre (juis soli) Almanya da ortaya çıkan kan bağına (jus sanguinis) dayalı olarak kazanabilir veya her ikisinin de dikkate alındığı bir çerçevede olabilir.
    Fransa'da ulus devletin kurumsal ve teritoryal çerçevesiyle işkili olarak kavramı; ortak kültürün değil siyasal birliğin vatandaşlığı oluşturduğu düşünülmüştür. Evrensel, akılcı, devlet merkezcidir vatandaşlık.
    Almanya da vatandaşlık anlayışı ise, tikelci, organik, farlılaşmacı ve etnik merkezcidir.
    Alman vatandaşlığı 2000 yılı Vatandaşlık Kanunu çıkana kadar soy geçmişi ve kan bağına dayalı idi.
    Fransa'da ki vatandaşlık kavramı devlete siyasal olarak üye olmayı vurgularken, Almanyadaki VOLK adı verilen soy geçmişi ve kan bağı temelindedir.
    Fransada cumhuriyetçi vatandaşlık anlayışında devlete ilişkin özelikler vurgulanırken Almanya'da etnik bağlarla eş anlamlıdır vatandaşlık.
    Brubaker'e göre Alman modelinde vatandaşlık organik veya etnokültüre ikincisi de siyasi birlik olarak tanımlanır. Fransız vatandaşlığı ise ırkın bir önemi yoktur.
    Modern vatandaşlıkta 2 siyasi gelenek vardır.
    Liberal-bireyci vatandaşlık: bireyler kamusal düzeyde eşittir. 17 ve 18. Yy da gelişen liberal vatandaşlık anlayışında statü vurgulanır.
    Cumhuriyetçi vatandaşlık: birey ulusal siyasal bir topluluğun bir parçasıdır. Pratik kavramsallaştırılır.

    Omi ve Winant: ulus devlet doğal olarak ırksaldır.
    Bazı durumlarda göçmenler costant ve diğerlerinin(2009) göçmenlerin etnikleştirilmesi dediği etnik azınlıklar konumuna itilirler.
    Göçmenlerin sürekli olarak oturum izni alması ve o ülkede kalıcı hale gelmesi:
    Ekonomik nedenler(ücretler ve emek piyasasında oluşacak baskılar)
    Sosyal nedenler(sosyal hizmetlerdeki taleplerin ve at sınıfların artması
    Kültürel nedenler (ulusal kimlik ve kültürle çelişmeler)
    Siyasal nedenler(kamu düzeninin bozulması, dış politika ve politik kurumlardaki etkiler) göç alan ülkeyi toplumu ve onun vatandaşlık çerçevesini tehtit ettiği düşünülmektedir.
    Castles: gç edenlerin tamamını sınırlayan bu tür ayrımcı dışlama sistemine Amerika güney Avrupa ülkeleri ve Japonya da sıkça başvurmaktadır.
    Ahlfman(1998): göç olgusunun modern ulus devlette iki temel problemin kaynağını nı vurgular 1- sosyal sistemlerdeki herhangi bir üyelik biçimininden dışlanma riski 2- ulusal olarak tanımlanan vatandaşlar topluluğundan dışlanma riski.
    Catles ve Davidson: vatandaşlığın yasal eşitlik anlayışı ne tek başına bazı grupların sosyal izolasyonu ve ekonomik dezavantajların üstesinden gelmesini sağladığını nede ekonomik ve siyasa kurumlarda bir güç olarak bulunmalarının önünü açabilmektedir.
    Göçmeler açısından göç edilmiş olan ülkenin tabiiyetine geçmek gçmen ve çocuklarının sosyal siyasal ve sivil hakları kullanmasını engelleyebilecek olan ayrımcı uygulamalar ve şiddetten korunmayı otomatik olarak sağlamamktır.
    Immanuel Walerstein: vatandaşlık kavramı bazı güçlükler yaratmıştır.bir ülkede yayan herkes fiilen entegre edildiğinde 'ulus' kendini 'marjinaeri' yeniden yaratacak şekilde yeniden tanımlamayıp tanımlamadığıdır.
    Morris: hiyerarşiye yol açan tabakalı vatandaşlık sisteminde bazı yurttaşlar verilmiş olan haklara ulaşma noktasında resmi olmayan engeller ve yoksunluklarla karşılaşmaktadır.
    Kurumsal ırkçılık: açık ve doğrudan ırkçılıktan farklı olarak göçmen ve onların çocuklarının eğitim alanında veya i piyasasında iş ararken karşılaştıkları sistematik olmayan ama işlevleri açısından göçmen çocukların ayrımcılığı hissettikleri ve sonuçlarını yaşarar. Bu kavram ABD de 1964 sonrasında Sivil haklar Yasası girdikten sonra ortaya çıktı.
    Abadan Unat: Almanya ve Avrupa'da iki çelişkili yaklaşım vardır: 1- göçmen bireyler ve çocukları gerekli nitelikleri taşıdığında birbiriyle geniş bir toplumsal alanda herkese açık ekonomik rekabet içine özgürce girebilmektedir. 2- çoğulcu topumun bir gereği olarak toplumsal taleplerini doyurmak ve gerçekleştirmek istediklerinde ise dikitlice bölünmüş sosyal ve siyasal alanda farklı kurumların dışlayıcı uygulamalarıyla karşılaştıklar.
    Eritme Potası (Melting Pot): azınlık kültürünün hakim hüküm egemenliğindeki çözülmesinden çok, hakimiyeti oluşturan tüm kültürel yapıların evrim geçirerek yeni bir kaıp içinde karışmasını ve yeniden olmasını ifade etmektedir.

    Asimilasyon: asimilasyon topumdaki çeşitli azınlıkların devlet politikalarının zorlaması yoluyla kültürel olarak çoğunluğa benzemesi süreci.
    Somerson: doğal asimilasyon süreci yönünde Yargıların bunduğunu nakletmiş ancak yanıtıcı olduğunu; oysa kitlelerin asimilasyonu kanıksaması durumundan söz edilebileceğini ima eder. Zorunu uyum terimi üzerinde de durulması gerekir der.
    Bütünleşme: göçmen veya yeri halkların kendi istekleriyle çoğunluk kültüre uyması.

    Küreselleşmenin getirdiği toplumsal dönüşümler ve buna bağlı olarak ortaya çıkan çoğul kimlikler ve ulus ötesi kurumların artan rolü sonucu her geçen gün daha da artan farklılaşmış kimlikler yaşadığımız dünyanın bir gerçeği haline gelmiştir. İşte çokkütürlülük ve yeni vatandaşlık tartışmaları da bu zemin üzerinde yeşermeye başlamıştır.
    Kanada ve Avustralya gibi devletlerin ülkelerine gelen göçmenleri asimile etmek yerine çok etnikli farklılıklarını tanıyan bir politika girişimi olarak çokkültürlüğü getirmiştir.
    Parekh: çokkültürlü toplum ve bu olguya yaklaşımlar konusunda ''çok kültürlü toplum bünyesinde iki veya daha fazla topluluğu barındıran toplumdur. Çokkültürlü toplum kültürel çeşitliğe iki şekilde tepki verebilir: kültürel çeşitliği merkeze koyar onu anlar yada asimile eder
    Çok kültürcülük, kanada, Avustralya, ve Amerika gibi ülkelerde kültüre çeşitliliğin olumlu karşılanması ve yüceltilmesini ifade eder. Çok kültürcüler farklı grupların asimile ve topumun homojenleşmesine karşıdırlar. Bu kavram 1971 de Kanada Hükümeti tarafından ve siyaset biçimini ifade etmek için kullanılmıştır.
    Çokültürcülüğün merkezi değerleri üç ilkeye dayanır:
    Kültürel çeşitliğin tanınması
    Toplumsal eşitlik
    Toplumsal bütünleşme

    Klasik vatandaşlığın biçimlerinin tartışılmaya başlanmasının nedenleri:
    Sömürgeciliğin sonuna gelmesine bağlı olarak yükselen Kitlesel Göç
    Uluslar arası göçün son döneminde göçenlerin eğitim seviyesinin yüksek olması dolaysıyla asimilasyona dirençli kesimle olması
    Ulus-üstü örgütlerin yükselişi
    Lİberal ve eşitlikçi değerlerin ulus devletin dışlayıcı pratikleriyle gerilim içinde olması
    İnsan haklarının uluslar arası hukukun bir enstrümanı haline dönüşmesi
    Kişilerin ya da grupların otantik kültürlerini devam ettirme hakları meşruluk kazanmıştır.
    Ulus devletin türdeşleştirme yeteneğinin zayıflaması
    Avrupa Birliği gibi bölgesel entegrasyon süreçleri ortaya çıkmıştır.
    İletişim teknolojsi ve sosyal medyanın hıza gelişmesi ulus devlet sınırlarlının coğrafi olarak öneminin azalmasına ve insanların ulus devletin sınırlayıcılığı olmadan da iletişim kurmalarına yol açmıştır.
    İlk kez Avrupa da ortaya çıkan ve aracı etnik kültürel ve dinsel farklılıkları bir potada eriterek ortak bir tarih dil ve kültüre dayalı bir ulus yaratmak olan ulus devlet projesi bugün ciddi bir meydan okumayla karşı karşıyadır. Bazen çokkültürlülük bazen de çokkültürcülük olarak adlandırılan bu meydan okuma özü itibariyle toplumda her türlü tekdüzelik birlik ve ortaklığı bozan çeşitlilik olgusuna vurgu yapmaktadır.

    alıntı

    https://www.main-board.com/aof-acik-ogretim/696371-post-national-vatandaslik.html#post4967763
0 0 0
```[cite: 10]