@oparetör adlı üyeden alıntı:
Bir kalp o kadar çok sevmiş ki başka bir kalbi,sevda mahkemesinde sanık sandalyesine oturtmuşlar onu...Sormuşlar;
-Neden bu kadar çok sevdin?
Susmuş,hiçbirşey söylememiş...
Tekrar sormuşlar;
-Bütün acılar,hasretler senden şikâyetçi!Onları çok zor durumda bırakıyormuşsun?
Susmuş,hiçbirşey söylememiş...
Sevda mahkemesi karar aşamasına gelmiş ama karar vermeden önce son bir soru daha sormak istemişler,bu soruya da cevap vermeyeceğine kesin kanı yürüterek,sevdadan lâl olmuş kalbe!!!Hani eminler ya cevap alamayıp seven kalbi yalnızlığa mahkûm edeceklerine!!!Gururlu ve mağrurlu bir şekilde ve gür bir sesle başlamış konuşmaya kara giysili gece;
-Sen onu çok sevdin anladık ama o seni,senin onu sevdiğin kadar sevdi mi?
Gülümsemiş seven kalp ve demişki;
-Seven ben olduğum için doğal olarak bu sevda da bana ait.O beni sevmiş sevmemiş beni ilgilendirmez,bu sevda uğruna acı çekiyorsam seni ilgilendirmez,doğan her günde ve kararan her gecede hasret denizinde boğuluyorsam ve buna seve seve katlanıyorsam onu ilgilendirmez!!!Asıl mesele sevmek değil sevmeyi bilmektir....
Adam gibi seven o kocaman yüreğine sağlık Salih kardeşim.Sunum ve müziğin duygularınla birleşimi mest etti beni...
Orijinali Göster...