İnsan bazen gitmek ister.. Karanlıklara doğru yürümek ve hiç dönmemek.. Aydınlıktan kaçarcasına.. Kendisiyle yüzleşmekten korktuğu içinmidir bilinmez.. Aydınlıkta yaşananları görmemek için belkide.. Karanlığa giderken gözlerini kapayarak gitmek ister hemde.. Olurda ufacık bir ışık görür tekrar geriye dönerim düşüncesiyle alabildiğine sıkmak ister gözlerini..İnsan bazen gitmek ister.. Sevdiği ve belkide onu seven insanları hiç düşünmeden kaybolmak ister.. Öyle bir yer olmalıdır ki gideceği yer, kimse bulamamalıdır onu.. Tabir-i caizse sırra kadem basmak ister..Bazen daralır insan.. Etraftaki entrikalar, mentrikalar şunlar bunlar.. Daraltır insanı işte! Plastik gülüşlerden, yalancı sevişlerden, çıkarcı dostluklardan midesi bulanır artık.. Saf ve temiz bir dünya çizer hayallerinde.. Oraya gitmek ister.. Ama tek başına gitmelidir oraya.. Onu bekleyen tek birşey olmalıdır orda.. Yalnızlık!
Bir daha gitme olur mu..
Ben hiç bıkmam seni sevmekten. En sevdiğin yemekleri öğrenirim, belki yapamam ama defalarca denerim senin için. Beğendiğin kıyafetleri giyerim her gün, sen nasıl güzel bulursan öyle gezerim. Saçımı nasıl istersen öyle yap, istediğin gibi kestiririm. Sen nereye istersen oraya gideriz mesela. İstediğin yerde yaşarım ben. Canın sıkıldığında ilk beni ara. Dinlerim, hem de saatlerce. Birlikte üzülelim. Bütün yanlarımla sen tanı beni. İster gül, ister dalga geç benimle gocunmam bile. Dağıt kıyafetlerini ben toplarım peşinden. İşe gideceksen eğer erkenden uyanıp harika kahvaltılar hazırlarım sana. Sıkmam seni. Müzikten de konuşuruz, arabadan da, flimlerden de. Hatta siyaset bile yaparım seninle. Tatile çıkmamız da gerekmez, yanımda olduğun hiçbir yerden şikayet etmem ben. Varlığına şükretmek bile imana getirir beni. Dedim ya; ben hiç bıkmam seni sevmekten..
NEDENMİ VAZGEÇTİM "DİNLE O ZAMAN"
Kötü günümde yanımda olmadığından vazgeçtim. Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım an vazgeçtim. Bana yalan söylediğini anladığım zaman, gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğim an vazgeçtim. Her sabah benimle uyanmak
istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin icin vazgeçtim. Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim. Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim. Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim. BENCİL OLDUĞUN İÇİN VAZGEÇTİM! Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi.. Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. Bu yüzden ben de senden VAZGEÇTİM.