Gerçekçi olmak, dürüst olmak, iyi olmak, adaletli olmak, doğru olmak, kendin olmak ve İnsan olmak haklı olmaktır ...
İnsanlar daima doğrunun adaletin gerçeğin ve her şeyden önemlisi insan gibi insan olmanın yanındadırlar haklı olmak da bunlarla mümkündür !
Mektepten kaçıyorsun,
Kuş tutuyorsun,
Deniz kenarına gidip
Fena çocuklarla konuşuyorsun,
Duvarlara fena resimler yapıyorsun
Bir şey değil,
Beni de baştan çıkaracaksın,
Sen ne fena çocuksun
Şöyle bir dağ başında oturup rüzgârlar ortasında,
İstiyorum keyfimce bir çoban türküsü çağırayım.
Sonra akşam yorgun argın karanlık bir köye varayım
Üşüyeyim, ısınayım, bir tuhaf olayım insanlar arasında..
Donkişot aklıma gelsin bir yel değirmeni karşısında
İşimde sekiz yönden toplanmış delikanlı rüzgârlar.
Belki benim kısmetim şu dağ ardında toprak çapalar,
Bir dost görüp sarılayım, bir şehrin çarşısında..
Bir türlü bağlanamadım gitti hatıralarıma,
Zaten hatıra namına ne var ki aşktan başka.
Ömrüm hep yollarda hep aramakla geçse keşke
Kışkırtıyor beni, bir hain kıl kaçmış damarlarıma..
Basit bir türkü öğrenip köylünün birisinden,
Yollar boyunca hep onu, durmadan onu söylesem.
Issız tepelerde güneşe bakıp saati tahmin etsem
Haberim olmasa hiç perşembeden, pazartesiden..
Irgatlık etsem, çobanlık yapsam dağ başlarında.
Karnımı ben de doyururdum çökelekle, zeytin tanesiyle.
Yıldızlara baka baka dertleşerek yanımdakiyle
...
Serseriliğe, insanlara, toprağa meylim var..