Bazen hak etmediği değerleri sunarız sevdiklerimize.
Onlar bile şaşırırlar ne olduklarına.
Gözünde çok yükselttiğin, bir gün gerçekten yukardan bakmaya başlar sana.
Senin yücelttiğin,
seni beğenmez.
Uzaktan bakarsın eserine
Sıkılır insan. Gün içerisinde sayısız kere sıkılır. Aynı insanları görmekten, aynı işi yapmaktan, aynı yere bakmaktan, aynı düşüncelerle tekrar karşılaşmaktan, aynı cümleleri sarf etmekten, aynı aynaya bakmaktan, aynı yoldan geçmekten, aynı sokağa sapmaktan, aynı günlerden sıkılır. En çok kendinden sıkılır insan. Kendimden biliyorum. Kendimden.
Yusuf ne kadar gelmek istesede yol buna müsaade etmez.Hasretin ilk kurbanı Züleyha ise son kurbanı da Yusuf'tur...Yusuf Züleyha için adımladığı bütün yollara gül yaprağı bırakırmış ki sevdanın yaralayıcı yüzünü sadece kendisi yaşayabilsin.Yusuf Züleyhaya kavuştuğu gün o bıraktığı gül yapraklarıyla dolu yol gül bahçesine dönüşecek ve Yusuf gibi sevmeyi becerebilen insanlar Züleyhalarına bu gül bahçesinde gerçek sevdanın hikayesini anlatabilsinler...
İşte o zaman Yusuf ile Züleyha bir daha hiç ayrılmayacak.
Gece saat bilmem kaç... Yanımda dağınık saçların yok. Bir nefes eksiğim. Bunun için sigaraya daha bir çok sarılıyorum. Her şeyin eksikliğini giderebiliyorsun da şu bir nefes var ya, işte onun eksikliği kapanmıyor. Zaman öylece geçiyor. Sensiz, nefessiz Şarkılar eksik, gece yıldızsız. Hiçbir şiir anlatamıyor sensizliği. Hiçbir sözlükte yok karşılığı sensizliğin. Bir acı sadece hissettiğim; gecenin bu saatinde. Birkaç hüzünlü şarkı eşlik ediyor sigarama. Ve de içi boş kelimeler. Sahi nasıl anlatabilirim ki senin yanımda eksik olan dağınık saçlarını. Söyle! Varsa sensizliğin bir tarifi söyle ne olur. Çünkü bu bilinmezlik kötü. Gecenin bu saatinde sensizlik kötü