toprak ugrunda ölen varsa vatandır .işte bu kardeşlerimiz bu vatan için gözlerini kırpmadan ölüme gitmişler. yattıkları yer cenneti mekan olsun Ailelerine milletimize Allah sabırlar versin. Lanet olası bu yaratıkları Allahım kahretsin
O kadar konuşmasını bülbül gibi ötmesini bilirsiniz
hadi şimdi konusun.. Gül; Amerikaya mektup gönder dur ya şehit anaları babaları evlatları için ne yapmayı düşünüyosun
Tayyip Erdoğan; Sen Anca kürsüye çıkıp öt başka bişey bilme..Türkiye kan ağlıyor sen kürsüde kal başka ne bilirsin...
Büyükanıt;''Sanırım artık Teröre önlem almalıyız!'' Ne oldu 15 Şehitten sonramı aklına geldi bu teröre önlem almak..Daha önce bırakacaktın eğitilceklermiydi..Ne biçim Ordu Başısın sen Nasıl Generalsin...
Yazık İşte Türkiyenin Başındaki insanlar bu yaşananlara zerre kadar dokunup taviz vermiyor YAZIK....
resimler açılıyor senin pc de sorun var galiba refik
teşekkürler galiba öyle olmuş kusura bakmayın bir anda resimleri göremeyince şaşırmıştım. başkaları açılıyor bu resimler açılmıyordu. sorun benim pc deymiş
Ekranlara şehitlerimizin haberi düştüğü zaman ayrıntıları öğrenmek için o kanaldan, bu kanala dolaşıp durdum ve ekran başındaki bütün Türkiye gibi ben de o gece, çocuklarımızın bir kez daha öldürülüşüne tanıklık ettim.
Hayasız ve doludizgin bir eğlence anlayışının hüküm sürdüğü ekranlara bakarak; "Biz ne zaman bu kadar saygısız bir ülke haline geldik?" diye düşünmeden edemedim. O sırada şehit yakınlarının da haber alabilmek için televizyon açtığını düşünerek acılarına saygı göstermek yerine göbek atılıyordu kanallarda. Vurdumduymaz bir ülkenin vurdumduymaz eğlence programlarında herkes keyif yapmaktaydı.
Biz ne zaman böyle olduk? Ne zaman ölüm acısına bile saygı göstermemeye başladık? Ne zamandan beri bütün değerlerimizi ayaklar altına alıyoruz?
Türkiye'de eğlence işi iyice çığrından çıkmış durumda. Sanki halkın işi gücü birtakım eğlence programlarında kahkaha ya da göbek atmak. Ne deprem durdurabiliyor bu çılgınlığı ne şehitler ne yangın ne de ekonomik çöküntü.
Böyle bir televizyon yayıncılığını hiçbir yerde görmedim. Ne Amerika'da var böylesi ne Avrupa'da ne de dünyanın başka bir köşesinde. Hayatım boyunca tutucu bir insan olmadım, neşesiz bir yaşamı hiç savunmadım ama bu eğlencelerde doğal olmayan, giderek çılgınlaşan bir düzeysizlik var. Bu insanlara sormak isterdim: Bir tek gün bile göbek atmadan, arsız arsız gülmeden, haykırmadan duramıyor musunuz?