Tek derdimizin ezanı duyupta anne ve babamıza duyurmak olduğu o güzel günlerim.Otatlı telaş içerisinde annemim sofra hazırlaması,benim bahçeden domates toplamam,babamın sofra başında ezanı beklemesi,herdefasında hoca gene okumadı zamanında demesi.Hiçmi sıkıntımız yoktu, yoksa üzerini kapatmayımı biliyordu büyüklerimiz sıkıntıların.Neden şimdi bukadar sitem hayata,neden bu kadar olumsuzluk.İnsanlarmı değişti yoksa zamanmı,yoksa huzuru verebilme yeteneğimizimi kaybettik çocuklarımıza.Kızımın elinden tutupta götürmek isterdim o günlerime...Ozamanlar kıymetini bilemediğim o günlere tekrar dönme şansım olsaydı keşke.Yada anlatabilseydim bu günki günlerimizide bigün arıcamızı birilerine...herkese hayal ettiği gibi bir ramazan diliyorum...
Biz olmayı ben seçtim sen rahatsız olma
Ben bizi yaşadım sen olmasanda
Kah denizin köpüğünde,kah rüzgarın sesinde
Sen oldun her nefesimde
Bazen icimde sancım
Bazen gözümde yaşım
Bazen saçımda beyazım
Ama bende hep sen vardın
Biz sende olamasakta
Sen bende hep yaşadın.