Sen yokkken ben dünyanın neresinde ne yapıyordum bilmiyorum
Büyük bi boşluktu içinde olduğum
Kocaman bi boşluk
Adım neydi,yaşım kaçtı,hatırlamıyorum..
Sen geldin...Beni kocaman boşlukların arasında çıkartıp yeni bir dünya kurdun..
Ben küçücük bir çocuktum,sen kocaman bir yürek
Öyle şevkatliydin,öyle seviyordun ki beni
Sana bakmaya doyamıyordum
Öyle aşıktım ki sana
Kelimelerle anlatamıyordum..
Çok zamanlar geçti
Ben bıkıp usanmadan her sabah sana uyanırken , sen artık bensiz nefes almaya başlamıştın...
Ben acaba ? diye düşünmeyi aklımın bile ucuna getirmek istemezken
Bir gün bir uyandım....
Sen...Yoktun.....
.......
.........
.............
Sen gittin.....Ben seni deliler gibi severken,içime seni sığdıramazken sen gittin...
Artık ne sabah uyanmanın anlamı vardı,nede nefes almanın...
Sanki seninle beraber herşey gitmiş gibiydi...
Eşim,dostum,çocuğum,arkadaşım,uğraşım...
Biranda sahip olduğum herşey.......
Sen gideli ne kadar oldu bilmiyorum...Asırlar geçmiş gibi...Yada zaman durmuş gibi...
Hiç birşeyi bilmiyorum...
Adım ney...Kaç yaşındayım...Ne zamanadır yalnızım...Nerdeyim bilmiyorum...
Şöyle bazen duruyorum...Ne yapıyor diyorum...
Sabah uyanışını,yataktan kalkışını,kahvaltı yapışını,evden çıkışını,yürüdüğün yolları düşünüyorum..
Her sabah seni işe gönderip,akşam yatağına yatıyorum...
Bazen dayanılmaz sancılarla telefonlara sarılıyorum....
Seni aramamak için telefonumu hep başka yerlerde unutuyorum...Öyle iradesizimki kendime çook kızıyorum...
Senden haber bekliyorum sürekli
Bir ses,bir nefes Aaah bir haber...
Şimdi Haberin geldi...Gitmişsin...Başka şehirlerde..Başka sokaklarda..Başka insanlarla....
Her sabah yaptığını bildiğim şeylerin hayalini kurarak yaşarken gittiğini bilmek öyle acı ki bilemessin...
Artık aynı rüzgara bile değmiyor nefeslerimiz.
Ben ki esen rüzgar saçlarına değmiştir die hiç arabalara binmiyorum...
Şimdi silahı kafama dayadım...
Kendimi değil anılarımı öldürüyorum...
Ben tetiğe bastıktan sonra...Artık herşey çok başka olacak biliyorum..
Efkarıma yoldaş olsun diye bir sigara daha yaktım.Mazimizi hatırlatan şarkıyı dinlerken ,fasıl fasıl seni okuyup, sayfa sayfa sana yazıyorum yine..
Kalemim ne zaman kırılır,parmaklarım ne zaman tutmaz olur bilinmez..İçimde dile gelmeyen o kadar çok şey var ki.Cümlelerimin elinden tutmak istemiyorum artık , varsın sahipsiz kalsınlar..Ben sadece ikimiz için üzgünüm..Dinlediğim şarkıda söylendiği gibi :
Ne yaptıysam ne kadar kaçtıysam olmadı,başaramadım.Seni,benim uzağıma koyamadım..
Şimdi birlikte kurduğumuz yürek dolusu onca hayal karşıma geçmiş hıçkıra hıçkıra ağlıyor.Bu sevda noktasız olur, kapımız ayrılığa hiç açılmaz sanıyordum oysa ki..Biten çok şey gibi bu da bitti ne yazık ki..Ama bitse de yitirmedim hiçbir zaman seni..Biten olsan da yiten olmadın..
Bazen aklıma gelmiyor değil.Bulutlanan gözlerimi elimdeki fotoğrafına mühürleyip gözyaşlarımla soruyorum bazen sana.. ayrılmasaydık evlenir miydik ? diye..Kimbilir , belki de
Kadere teslimiyetiz mi bizi bu sona götürdü acaba ? Mücadele etseydik aşabilir miydik engelleri ? Ben tek başıma cevap veremiyorum . Sen ne dersin yar ?