bilgin-891081
Üye
16.08.2010
Uzman Onbaşı
3.219
Uzman Onbaşı
3.219
Hakkında
-
O zaman Oruçluyken namaz kılan da ibadet üstüne ibadet etmiş oluyo
-
Konu: Ya RahmanAmin.
Teşekkürler paylaşım için Rabb'e çok güzel bir yalvarış olmuş
-
Konu: Nankör insanaslında insan yaratılmışların içiinde en değerlidir ...@sıgınak adlı üyeden alıntı:
aslında insan yaratılmışların içiinde en değerlidir ...
sadece kendini alçaltanlar vardır
Orijinali Göster...
sadece kendini alçaltanlar vardır
Çoook doğru
-
Konu: Nankör insandeğer gördüğü zaman değer bildi insan, değer gördüğü halde değer bilmeyen de nankörlüğü bildi.
-
Konu: Nankör insanNankör insan her şeyin fiyatını bilen fakat hiçbir şeyin değerini bilmeyen insandır.
-
Konu: İnsanlar vardırİnsanlar vardır;
Gelip geçerler hayatlarımızdan..
Kimi hiçbir iz bırakmaz ardından,
Kimi hafifçe okşar ruhumuzu,
Kimi de hüzün bırakır ardından..
İnsanlar vardır;
Usulca sokulurlar içimize,
Sonsuzcasına orada kalsın isteriz..
Bazıları serap gibidir,
Yokluğunda hayalleridir gerçeğimiz...
İnsanlar vardır;
Su gibi aziz, su gibi duru..
Konuştukça su olur akarlar kalbimize,
Kan gibi, Can gibi, Canan gibi...
İnsanlar vardır;
Işığı sönmüş yıldızlar gibi çaresizdirler.
Açtın mı kollarını,
Kalbine doldururlar ışığı..
İnsanlar vardır,
Soğuk duvarlar misali
Gülümsemenin sıcaklığını bilmezler,
Bilseler de sevmezler...
İnsanlar vardır,
Gelip geçerler hayatlarımızdan
Kimi depremlerle gider,
Kimi fırtınalarla…
Ben kalanlardan yanayım.
Gitmeyenlerin sadakatini ve sabrını severim,
Sarılıp bırakmayanların sıcaklığını...
Şems-i Tebrizi
-
Konu: Çocuklarınız
"Çocuklarınıza zaman harcamak onlar için para harcamaktan daha değerlidir."
- Paylaşım için teşekkürler.
-
İnsan tek başınayken ağlayabilir ama tek başına gülmenin hiç bir anlamı olmuyor. => Çokdoğruu
Ben ne zaman babamı özlesem küçük bir kız olur yüreğim....
Teşekkürler paylaşım için
-
Yüreğine sağlık.
Burdan insanın kendisine ders çıkarmaması mümkün değil, yine 'bildiğimiz ama uygulamadığımız'ı hatırlattığın, kalbimize tesir ettiğin için teşekkürler..
-
Konu: Öğretmen2000 yılının aralık ayıydı. Üniversiteden yeni mezun olmuştum. Bir devlet okulunda heyecanla derslere giriyordum. Sınıflardan birinde, şartlı cümleleri anlatırken tahtaya İngilizce bir cümle yazdım.
“Evet çocuklar, tahtada ‘Eğer çok zengin olsaydım anneme... alırdım.’ yazıyor. Cümledeki boşluğu, hayal gücünüzü de kullanarak doldurun. Anlaşıldı mı?” dedim.
Anlaşılmış olmalı ...ki herkes sessiz bi
r şekilde dağıttığım küçük kâğıtları aldı ve gözlerini tavana dikip düşünmeye başladı. Beş dakika sonra sınıfı dolaşıp kâğıtları topladım ve tek tek okudum. Uzay gemisi, Ferrari, Miami’de yazlık, Maldivler’de ada... Ben okuyorum, sınıf gülüyordu. Son kâğıdı içimden okudum. “If I were rich, I would buy flowers for my mom.”
Cümlenin sahibi, o sene sınıfa yeni gelen çelimsiz, içine kapanık bir çocuktu. “Aramızda çok duygusal bir arkadaşımız var!” dedim. “Selim, kalk bakalım. Ne yazdığını arkadaşlarına söyleyebilir misin?”
“Çiçek alırım, yazdım öğretmenim.”
Sınıfta hafif bir kahkaha koptu. “Ben çok zengin olduğunuzu düşünün, hayal gücünüzü kullanın demiştim. Buna rağmen çiçek alırım yazdığına göre önemli bir sebebin olmalı” dedim.
Bir süre sessizce bekledi, sonra ayağa kalkıp “Aklıma başka bir şey gelmedi öğretmenim” dedi usulca. Yüzünde Mona Lisa tablosunu andıran gülmekle ağlamak arası garip bir ifade vardı.
“Oğlum, dalga mı geçiyorsun?” dedim sertçe. “Aklınıza bir şey gelmesi için illa not mu vermemiz gerekiyor?”
Hiç cevap vermedi. Kâğıtları geri dağıttım. Sınıf, çalan zille birlikte kovanı kurcalanmış arı sürüsü gibi bahçeye aktı. Dışarıda ince bir yağmur yağıyordu.
Ertesi sabah okula geldiğimde Selim’in babasını lobide beni beklerken buldum. Önündeki sehpada bir gün önce sınıfta dağıttığım buruşuk kâğıt parçası duruyordu. Oturup biraz konuştuk. Kısa bir görüşmeden sonra ayrıldı. Zorlukla zümre odasına doğru yürüdüm. Başım dönüyordu. Hıçkırığa benzer garip bir şey diyaframdan gırtlağıma kadar tırmanmış, patlamaya hazır bekliyordu.
2000 yılının aralık ayıydı ve ben, kâğıttaki küçük boşluğu çiçekle dolduran Selim’in, hayatındaki en büyük boşluğu da çiçekle doldurmaya çalıştığını öğrendim.
Üç ay önce bir trafik kazasında annesini kaybettiğini ve o günden beri, babasıyla, hiç aksatmadan her cuma günü annesinin mezarını ziyaret edip mezarlığa çiçek diktiklerini...
Önceki gece babası duymasın diye yüzünü yastığa gömerek sabaha kadar hıçkırdığını...
Ve üniversiteden alınan diplomayla öğretmen olunamayacağını...
Hepsini, hayatımın o en serin aralık sabahında öğrendim..
Öğretmenlik çok önemli, değerli, kıymetli... ve her önüne gelen yapamaz bu mesleği..
Kolay gele öğretmenim..
-
Evet, asıl onlardan okumak lazım
-
Birgün Mevlana eve girer ve hanımı ona sorar;
Bu kadar aşıksın Mevlaya şükürler olsun bu aşkı yaşayıp yaşatana.
Peki bana ne kadar aşıksın der;
Mevlana hanımına şöyle der;
Sen benim;Yaradandan ötürü yaradılanı sevişim,
Bir adım gelene on adım gidişimsin.
Ve herkesi olduğu gibi kabul edişimsin.
Sen benim;Bugünüme şükür ve yarınıma dua edişim
Azla yetinişim,çoğa göz dikmeyişimsin
Ve kapanmayan avuç içimsin.
-
Konu: Gördüğünüz bir göz değilsen bilgilen diye paylaşılmış bişey değil zaten.